Έτσι ήταν οι Αγωνιστές του 1821

Ομιλεί ο π. Ευάγγελος Παπανικολάου:

Τώρα θα σας πω για την μετάνοια, πώς την έκανε ένας Ήρωας της Επαναστάσεως, πώς μάθαινε στους ανθρώπους την μετάνοια.

ΤΟΝ ΛΕΝΕ ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗ.


Αυτός ο Μακρυγιάννης, για να δείτε που αυτοί οι άγιοι άνθρωποι, πώς διδάσκονταν από τους πατέρες τους και πώς η Αγία Εκκλησία με τους Κανόνες που τους έβαζε -γιατί εξομολογούντο αυτοί- ξέρανε, και πώς διδάσκανε και τους άλλους τους νέους ανθρώπους.

Τον Μακρυγιάννη .. το γκουβερνάντο (που έλεγε κι αυτός, δηλ. η Κυβέρνηση) … τί να τον κάνουν -σου λέει- πρέπει να του δώσουμε μια σύνταξη.

Λέει αυτός, «ρε παιδιά, δώστε την σύνταξή μου στις χήρες των αγωνιστών και μη μου δίνετε εμένα, γιατί οι χήρες δεν έχουν άντρες να τις περιποιηθούν,  ενώ εγώ μπορώ να δουλέψω, να φυτέψω κάτι και να ζήσω την οικογένειά μου».

Για να τον τιμήσουνε τον κάνανε αρχηγό της Αστυνομίας της Αθήνας. Αυτός ήταν υπεύθυνος για τις κλοπές κτλ.

Μια ημέρα, σ΄ ένα παζάρι, ένα Σάββατο, τον καλούνε, και του λέει, «έλα πιάσαμε έναν κλέφτη».

Πάει λοιπόν.. Προσέξτε τώρα, αυτά είναι φοβερά, ποιός τους τα ‘μαθε; Η Χάρις του Αγίου Πνεύματος, που την είχανε από τους γονείς τους και από το Βάπτισμά τους και από την Αγία Εκκλησία.

Του λέει του κλέφτη:

- Ρε, έκλεψες;

– Όχι, λέει αυτός.

– Ρε, πες το με το καλό, για να μη σε δείρω και το πεις με το ζόρι.

– Όχι, δεν έκλεψα, επιμένει εκείνος.

– Ρε, πες το με το καλό, θα σε δείρω και θα σε γυρίσω ανάποδα και θα φανεί η φουστανέλα. Πες πού τα ‘χεις τα λεφτά.

Η σταθερή φωνή του Μακρυγιάννη, η προσωπικότητα ενός


πραγματικού στρατηγού, αλλά και η αύρα της ανθρωπιά του, κάνουν τον κλέφτη να λυγίσει:

– Άκουσε, λέει, θα στο πω. Ναι. Έκλεψα.

– Που τα ‘χεις τα λεφτά;

– Να, λέει.

Τα έβγαλε και του τ’ άφησε.

– Εντάξει, του λέει. Θέλεις, ωρέ, να σε σώσω και να μην ξανακλέψεις ποτέ;

– Θέλω, του λέει.

– Έλα στο σπίτι μου.

Δεν τον πήγε στην φυλακή, δεν του φόρεσε αλυσίδες, τον πήρε στο σπίτι του!.

Πόσα παιδιά είχε ο Μακρυγιάννης; Δώδεκα.

– Βάλε γυναίκα να φάμε! λέει στη γυναίκα του. Θα έχουμε και μουσαφίρη σήμερα.

Και ήταν ένα τραπέζι μεγάλο και καθόταν αυτός στην αρχή, η γυναίκα απέναντι, είχε 6 παιδιά από ‘δω, έξι από ‘κει. Του λέει του ενός, «σήκω από εκεί», τον βάζει αυτόν, τον κλέφτη, στα δεξιά του. Ό,τι είχανε τρώγανε.

Βάζει ένα παιδί ο Μακρυγιάννης όρθιο και του λέει, όση ώρα τρώμε θα λες, «Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με».

Δηλαδή, όση ώρα έτρωγε η οικογένειά του είχε ένα παιδάκι του όρθιο -εναλλάξ κάθε λίγη ώρα, και έλεγε το «Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με». Δεν μιλάγανε.

Το καταλαβαίνετε; Λέγανε αυτήν την ευχή του Δαυίδ του βασιλέως, «Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με».

Λέει ο κλέφτης μέσα του: «καλά πέσαμε μ'αυτόν τον ψυχοπονιάρη, τον θεοσεβούμενο, θα τη χλυτώσουμε φτηνά».

- Χμ, του λέει ο Μακρυγιάννης, την συγχώρεση την πήρες, αλλά δεν τελειώσαμε. Πρέπει και τον Κανόνα σου να τον κάνεις.

Κάθε Σαββάτο θα σε πηγαίνω στο παζάρι, για τρία Σάββατα.

Θα σου κρεμάσω μια ταμπέλα εδώ που θα λέει, «έκλεψα, συγχωρέστε με αδελφοί» και θα σε περνάω από το παζάρι να σε βλέπει ο κόσμος και να σε οικτείρει και συ να ταπεινώνεσαι και να ντρέπεσαι.

Το Σαββάτο το βράδυ σπίτι μου θα πλένεσαι, μια βδομάδα θα τρως και θα πίνεις μαζί μου, και το άλλο Σαββάτο ξανά και το άλλο Σαββάτο ξανά.

Τότε θα τελειώσουμε.

Δηλαδή προσέξτε. Βρήκε και τον φιλάνθρωπο τρόπο, την «πατρική» μεταχείρηση, αλλά και ζήτησε να αποκαταστήσει την κακή πράξη του -επέστρεψε και τα λεφτά το πρώτο Σαββάτο σε αυτόν που του τα είχε κλέψει.  

Αλλά τον περιμάζεψε στο σπίτι του. Τον πήρε από κοντά, παιδαγωγικά. Δεν φοβήθηκε. Μα ούτε και αμέλησε, να ξεφορτωθεί με προχειρότητα τον «προβληματικό τύπο»..

Τον πήρε στο σπίτι του τον κλέφτη, για να του πει, «κοίταξε αδελφέ μου είσαι σαν κι εμένα, δεν σε περιφρονώ, δεν σε χλευάζω, δεν σε κακομεταχειρίζομαι, όμως και τον Κανόνα σου θα τον κάνεις. Είσαι σαν κι εμένα, σ’ αγαπάω ρε, σαν κι εμένα σ’ έχω μάτια μου, αλλά τον Κανόνα της κλεψιάς πρέπει να τον κάνεις».

* * *

Περάσανε 20 χρόνια. Γέρος ο Μακρυγιάννης, τον στείλανε να κάνει μία επίσκεψη στο Ναύπλιο.

Εκεί τον συναντάει ένας κύριος νοικοκυρεμένος, πενηντάρης στα χρόνια, και του λέει,

– Θέλετε να έλθετε σπίτι μου να σας περιποιηθώ;

– Να ‘ρθω, του λέει.

Πάει στο σπίτι του ανθρώπου και βλέπει ένα τραπέζι με εφτά παιδιά. Και είχε στη γωνία ένα κι έλεγε «Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με».

- Του λέει, ρε ποιος είσαι εσύ;


– Εγώ είμαι ο κλέφτης, που με έσωσες!. Εγώ είμαι ο κλέφτης, που με πήρες και με δίδαξες. Με πήρες στο σπίτι σου και έμαθα πώς τρώνε τίμιο γλυκό ψωμί, μέσα σε τίμια οικογένεια, και συνάμα προσεύχονται. Και με έκανες να μάθω ότι πρέπει να έχω κι εγώ μια τίμια δουλειά και με τα χεράκια μου να βγάζω το ψωμί μου και να ταϊζω μια οικογένεια σ'ένα νοικοκυρμένο σπιτικό. Και ήλθα εδώ σε αυτήν την πόλη και είδα από σένα πώς έκανες, και πήρα κι εγώ ένα μικρό περιβολάκι και ζω με την οικογένειά μου, αυτήν που βλέπεις. Κι επειδή είδα πώς έβαζες ένα παιδί σου να προσεύχεται, βάζω κι εγώ το παιδί μου και προσεύχεται και λέει, «Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με, τον αμαρτωλό».

Panagiotis Kostoulas

Υπαρξιακή βιωματική πίστη, «κολλυβάς» πραγματικός...

Anastasia Anastasia Makridou προς Panagiotis Kostoulas

Αυτό ακριβώς.... όπως το λέτε.. Ζωντανή πίστη... Ούτε φιλοσοφικές θεωρίες και αναλύσεις και νεφεώδεις, απροσγείωτους στοχασμούς....

Αθηνα Παπαδοπουλου

Αυτό είναι το ήθος!!! Υποκλίνομαι!

Αγλαία Μπιλιαδέρη

Την ευχή του να έχουμε! «Κύριε Ιησού Χριστέ ανάπαυσον τον δούλον σου Ιωάννη Μακρυγιάννη και ελέησον ημάς, Αμήν»!

Βαρβάρα Ορφανίδου

Ποτισμένος με Χριστό μέχρι το μεδούλι...!!!!!

Θεολόγος Αμπόνης

Και επίσης: Αυτό είναι «κοινωνική Πολιτική» και έτσι λειτουργεί επωφελώς και αποτελεσματικώς ένα «Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη».

Όχι ΜΑΤ, ξύλο, χημικά και χειροπέδες, για να ξεμπερδεύουμε στα γρήγορα, σύμφωνα με την περίφημη μέθοδο της «καταστολής»,

αλλά παιδαγωγική ενασχόληση με τους χαρακτήρες των -πάντα- ατίθασων νέων

και παροχή αληθινής Παιδείας.

Μόρφωση εν Χριστώ μαζί με προσωπικό παράδειγμα ακεραιότητος, ορθοδόξου ευσεβείας και ανθρωπιάς.

το πήρα από Panteleimon Krouskos  22/03/2021

https://www.facebook.com/panteleimonkrouskos/posts/4029068500456700

 

βλέπε: 

ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗΣ και ΜΕΤΑΝΟΙΑ π ΕΥΑΓΓ ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑΟΥ

23 Μαρ 2021

ΕΡΑΝΙΣΜΑΤΑ

https://www.youtube.com/watch?v=E3odCSO2uh0

«Παραδείγματα μετανοίας» π. Ευάγγελος Παπανικολάου

9 Μαρ 2015

Chris Guardian

https://www.youtube.com/watch?v=ngsPvqgamUI

 

Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς

 

 

Σήμερα εορτάζει ένας σημαντικός Άγιος των τελευταίων χρόνων, ο Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς, που διετέλεσε Επίσκοπος Ζίτσης αλλά και Αχρίδος.

Το 1941 οι Γερμανοί τον έθεσαν σε περιορισμό (ήταν τότε 60 ετών). Το 1944 τον μετέφεραν στα φρικτά Στρατόπεδα του Νταχάου, όπου υπέφερε φοβερά βασανιστήρια. Το 1945, με την λήξη το πολέμου, απελευθερώθηκε, αλλά στην πατρίδα του τη Σερβία ούτε από το νέο αθεϊστικό Καθεστώς ήταν επιθυμητός.

Έτσι κατέφυγε σε κοινότητες Σέρβων της Αμερικής, όπου και απεβίωσε το 1956 στις 5 Μαρτίου κατά το Παλαιό Εορτολόγιο, 18 Μαρτίου με το Νέο.

Ήταν Κυριακή της Τυρινής (του απωλεσθέντος Παραδείσου) και ετοιμαζόταν προσευχόμενος στο κελί του, προκειμένου να πάει στο Ναό να λειτουργήσει.

Εκεί τον κάλεσε ο Θεός για το Υπερουράνιο Θυσιαστήριο, σε ηλικία 75 ετών..

Έχοντας ζήσει όλο το δράμα της αποστατημένης γενεάς του 20ου αιώνα, κήρυξε και έγραψε πολύ αφυπνιστικά μηνύματα για τον ευσεβή λαό.. 

 

Ονομαστό έργο του ο «Πρόλογος της Αχρίδος»   (Prologue from Ohrid), το οποίο είναι ένα πνευματικό Ημερολόγιο με Βίους Αγίων, ύμνους, στοχασμούς και ομιλίες για κάθε ημέρα του χρόνου και έχει κυκλοφορήσει και στα ελληνικά. 

«Προ-λογο», κατά τη γνώμη μου, ονομάζει το 12τομο βιβλίο του, εννοώντας ο Άγιος «λόγο περί του Λόγου»..

Αξίζει να προσθέσουμε ότι μαθητής του υπήρξε ο Άγιο Ιωάννης Μαξίμοβις, Επίσκοπος Σαγκάης και Σαν Φραντσίσκο (+2 Ιουλίου 1966). Και ανεψιός του ένας άλλος σεβάσμιος γέροντας των ημερών μας ο Ιωάννης Βελιμίροβιτς, Επίσκοπος Σαβακ-Βάλιεβο (+28.03.1989).

 

Μερικά αποφθέγγματά του:

«Από την στιγμή που έχετε δύο θεούς να ξέρετε ότι ο ένας από αυτούς είναι ο διάβολος. Δεν μπορείτε όμως να δουλεύετε και στον Θεό και στο διάβολο».

«Στ' αλήθεια δεν ξέρει κανείς πού βρίσκεται η μεγαλύτερη παραφροσύνη του σύγχρονου κόσμου που έχει εκπέσει από τον Χριστό...

Παντού βλέπει κανείς αυτό που ονομάζουμε χυδαίο και βάρβαρο.

Εκεί που ο Χριστός είναι απών, εκεί περισσεύει το ψεύδος και η βία θριαμβεύει»...

«Πουθενά αλλού σε αυτό τον κόσμο δεν υπάρχει μεγαλύτερη αληθινή ανάπαυση παρά μόνο στον Θεό, γιατί αυτός ο κόσμος είναι σαν ένας ανεμοστρόβιλος».

«Εὰν η Παιδεία χωριστεί απὸ την επιστήμη του Χριστού, δεν χάνεται η επιστήμη του Χριστού, αλλὰ η Παιδεία, και οι πραγματικοὶ άνθρωποι»..

«Όταν ο Θεός επιθυμεί να αφυπνίσει και να συνετίσει ένα λαό Του, τις περισσότερες φορές χρησιμοποιεί άπιστους και φονιάδες και όχι δικαίους και αγίους»...

«Ο Κύριος χτυπάει το λαό μας, για να τον καθαρίσει από τις ξένες κάμπιες»..

«Αληθινή μετάνοια δεν είναι μονάχα το να θλίβεται κανείς για τα αμαρτήματα που έχει διαπράξει αλλά η πλήρης μεταστροφή της ψυχής από το σκότος προς το φως, από τα γήινα προ τα ουράνια, από το εγώ προς το Θεό».


 

 .

Καλό Μήνα.. Καλή Άνοιξη..


Θα το έλεγα κι' αλλιώς:

 «Οι μήνες όλο έρχονται και μας χαμογελούν από το παράθυρο,

Κι'εμείς όλο φεύγουμε και γερνούμε και περνούμε!»..

 .

Ψαλτήριο

 Την Κυριακή 21 Φεβρουαρίου 2021  ώρα 6 μμ

έχουν καθορίσει "συνάντηση προσευχής" οι απανταχού Εβραίοι,

με ικεσία να εμφανισθεί επί της γης ο "αναμενόμενος" Μεσσίας τους.

Επειδή πολυποίκιλα σχέδια παγκοσμίου κυριαρχίας κυκλοφορούν ως σενάρια, μάλιστα και με το αναγγελλόμενο Great Reset - Μεγάλη επανεκκίνηση της Ανθρωπότητος,

μας δημουργείται η υποψία, μήπως πρόκειται να αναγγελθεί η παγκόσμια συγκεντρωτική εξουσία, ο εγκόσμιος Μεσσίας, όπως τον φαντάζονται οι Εβραίοι.

Δικό μας χρέος, λοιπόν, είναι να απευθυνθούμε στον Αιώνο Μεσσία, στον Οποίο εδόθη "πάσα εξουσία εν ουρανω και επί γης" και να εκζητήσουμε την προστασία του.

 

Πολλώ μάλλον, την ώρα που ως Έθνος είμαστε τόσο ταπεινωμένοι και εγκλωβισμένοι στα αδιέξοδα και στις παγίδες, στις οποίες μας ενέβαλαν άνθρωποι ιδιαιτέρως μοχθηροί και καταχθόνιοι..

Αναμένεται δε σήμερα, να ανακοινώσει μια σοβαρή ΕλληνΟρθόδοξη κίνηση (Δίκτυο Ελληνισμού) κάποια πορίσματα μελέτης και αναζητήσεων, με ανάλογες κατευθύνσεις ενεργοποιήσεως και ευθύνης των συνειδητοποιημενων Ελλήνων Πολιτών.

Προσευχή, λοιπόν!.

Κάποιοι Γεροντάδες επέλεξαν αυτους τους Ψαλμούς.

Ας ανάψουμε το καντηλάκι μας, το κεράκι, το θυμιατό και ας προσευχηθούμε..

Ψαλμοί  3, 29, 34, 47, 51, 93, 131, 137   

 

Ψαλμός 3ος

Κύριε, τί ἐπληθύνθησαν οἱ θλίβοντές με; Πολλοὶ ἐπανίστανται ἐπ᾿ ἐμέ· 
3 πολλοὶ λέγουσι τῇ ψυχῇ μου· οὐκ ἔστι σωτηρία αὐτῷ ἐν τῷ Θεῷ αὐτοῦ.
(διάψαλμα)
4 Σὺ δέ, Κύριε, ἀντιλήπτωρ μου εἶ, δόξα μου καὶ ὑψῶν τὴν κεφαλήν μου.
5 Φωνῇ μου πρὸς Κύριον ἐκέκραξα, καὶ ἐπήκουσέ μου ἐξ ὄρους ἁγίου αὐτοῦ.
(διάψαλμα)
6 Ἐγὼ δὲ ἐκοιμήθην καὶ ὕπνωσα· ἐξηγέρθην, ὅτι Κύριος ἀντιλήψεταί μου.
7 Οὐ φοβηθήσομαι ἀπὸ μυριάδων λαοῦ τῶν κύκλῳ συνεπιτιθεμένων μοι.
8 Ἀνάστα, Κύριε, σῶσόν με, ὁ Θεός μου, ὅτι σὺ ἐπάταξας πάντας τοὺς ἐχθραίνοντάς  μοι ματαίως, ὀδόντας ἁμαρτωλῶν συνέτριψας.
9 Τοῦ Κυρίου ἡ  σωτηρία,  καὶ ἐπὶ τὸν λαόν σου ἡ εὐλογία σου.

 

 

Ψαλμός 29ος

Υψώσω σε, Κύριε, ὅτι ὑπέλαβές με καὶ οὐκ εὔφρανας τοὺς ἐχθρούς μου  ἐπ᾿ ἐμέ.
3 Κύριε ὁ Θεός μου, ἐκέκραξα πρὸς σέ, καὶ ἰάσω με·
4 Κύριε, ἀνήγαγες ἐξ ᾅδου τὴν ψυχήν μου, ἔσωσάς με ἀπὸ τῶν καταβαινόντων εἰς λάκκον.

5 Ψάλατε τῷ Κυρίῳ, οἱ ὅσιοι αὐτοῦ, καὶ ἐξομολογεῖσθε τῇ μνήμῃ τῆς ἁγιωσύνης αὐτοῦ·
6 ὅτι ὀργὴ ἐν τῷ θυμῷ αὐτοῦ, καὶ ζωὴ ἐν τῷ θελήματι αὐτοῦ·

τὸ ἑσπέρας αὐλισθήσεται κλαυθμὸς καὶ εἰς τὸ πρωῒ ἀγαλλίασις.
7 Ἐγὼ δὲ εἶπα ἐν τῇ εὐθηνίᾳ μου· οὐ μὴ σαλευθῶ εἰς τὸν αἰῶνα.
8 Κύριε, ἐν τῷ θελήματί σου παρέσχου τῷ κάλλει μου δύναμιν·

ἀπέστρεψας δὲ τὸ πρόσωπόν σου καὶ ἐγενήθην τεταραγμένος.
9 Πρὸς σέ, Κύριε, κεκράξομαι, καὶ πρὸς τὸν Θεόν μου δεηθήσομαι.
10 Τίς ὠφέλεια ἐν τῷ αἵματί μου ἐν τῷ καταβῆναί με εἰς διαφθοράν;

Μὴ ἐξομολογήσεταί σοι χοῦς ἢ ἀναγγελεῖ τὴν ἀλήθειάν σου;
11 Ἤκουσε Κύριος καὶ ἠλέησέ με, Κύριος ἐγενήθη βοηθός μου.
12 Ἔστρεψας τὸν κοπετόν μου εἰς χαρὰν ἐμοί, διέῤῥηξας τὸν σάκκον μου καὶ περιέζωσάς με εὐφροσύνην,
13 ὅπως ἂν ψάλῃ σοι ἡ δόξα μου καὶ οὐ μὴ κατανυγῶ.

Κύριε ὁ Θεός μου, εἰς τὸν αἰῶνα ἐξομολογήσομαί σοι.

 

 

Ψαλμός 34ος

Δίκασον, Κύριε, τοὺς ἀδικοῦντάς με, πολέμησον τοὺς πολεμοῦντάς με.       
2 Ἐπιλαβοῦ ὅπλου καὶ θυρεοῦ καὶ ἀνάστηθι εἰς τὴν βοήθειάν μου,
3 ἔκχεον ρομφαίαν καὶ σύγκλεισον ἐξεναντίας τῶν καταδιωκόντων με·

εἶπον τῇ ψυχῇ μου· σωτηρία σού εἰμι ἐγώ.
4 Αἰσχυνθήτωσαν καὶ ἐντραπήτωσαν οἱ ζητοῦντες τὴν ψυχήν μου, ἀποστραφήτωσαν εἰς τὰ ὀπίσω καὶ καταισχυνθήτωσαν οἱ λογιζόμενοί μοι κακά.
5 Γενηθήτωσαν ὡσεὶ χνοῦς κατὰ πρόσωπον ἀνέμου, καὶ ἄγγελος Κυρίου ἐκθλίβων αὐτούς·
6 γενηθήτω ἡ ὁδὸς αὐτῶν σκότος καὶ ὀλίσθημα, καὶ ἄγγελος Κυρίου καταδιώκων αὐτούς·
7 ὅτι δωρεὰν ἔκρυψάν μοι διαφθορὰν παγίδος αὐτῶν, μάτην ὠνείδισαν τὴν ψυχήν μου.
8 Ἐλθέτω αὐτῷ παγίς, ἣν οὐ γινώσκει, καὶ ἡ θήρα, ἣν ἔκρυψε, συλλαβέτω αὐτόν, καὶ ἐν τῇ παγίδι πεσεῖται ἐν αὐτῇ.
9 Ἡ δὲ ψυχή μου ἀγαλλιάσεται ἐπὶ τῷ Κυρίῳ, τερφθήσεται ἐπὶ τῷ σωτηρίῳ αὐτοῦ.
10 Πάντα τὰ ὀστᾶ μου ἐροῦσι· Κύριε, τίς ὅμοιός σοι; Ρυόμενος πτωχὸν ἐκ χειρὸς στερεωτέρων αὐτοῦ καὶ πτωχὸν καὶ πένητα ἀπὸ τῶν διαρπαζόντων αὐτόν.
11 Ἀναστάντες μοι μάρτυρες ἄδικοι, ἃ οὐκ ἐγίνωσκον, ἐπηρώτων με.
12 Ἀνταπεδίδοσάν μοι πονηρὰ ἀντὶ ἀγαθῶν καὶ ἀτεκνίαν τῇ ψυχῇ μου.
13 Ἐγὼ δὲ ἐν τῷ αὐτοὺς παρενοχλεῖν μοι ἐνεδυόμην σάκκον καὶ ἐταπείνουν ἐν νηστείᾳ τὴν ψυχήν μου, καὶ ἡ προσευχή μου εἰς κόλπον μου ἀποστραφήσεται.
14 Ὡς πλησίον, ὡς ἀδελφῷ ἡμετέρῳ οὕτως εὐηρέστουν·

ὡς πενθῶν καὶ σκυθρωπάζων, οὕτως ἐταπεινούμην.
15 Καὶ κατ᾿ ἐμοῦ εὐφράνθησαν καὶ συνήχθησαν, συνήχθησαν ἐπ᾿ ἐμὲ μάστιγες, καὶ οὐκ ἔγνων, διεσχίσθησαν καὶ οὐ κατενύγησαν.
16 Ἐπείρασάν με, ἐξεμυκτήρισάν με μυκτηρισμῷ,

ἔβρυξαν ἐπ᾿ ἐμὲ τοὺς ὀδόντας αὐτῶν.
17 Κύριε, πότε ἐπόψῃ; Ἀποκατάστησον τὴν ψυχήν μου ἀπὸ τῆς κακουργίας αὐτῶν, ἀπὸ λεόντων τὴν μονογενῆ μου.
18 Ἐξομολογήσομαί σοι ἐν ἐκκλησίᾳ πολλῇ, ἐν λαῷ βαρεῖ αἰνέσω σε.
19 Μὴ ἐπιχαρείησάν μοι οἱ ἐχθραίνοντές μοι ἀδίκως, οἱ μισοῦντές με δωρεὰν καὶ διανεύοντες ὀφθαλμοῖς.
20 Ὅτι ἐμοὶ μὲν εἰρηνικὰ  ἐλάλουν καὶ ἐπ᾿ ὀργὴν ὅλους διελογίζοντο.
21 Καὶ ἐπλάτυναν ἐπ᾿ ἐμὲ τὸ στόμα αὐτῶν, εἶπαν· εὖγε, εὖγε, εἶδον οἱ ὀφθαλμοὶ ἡμῶν.
22 Εἶδες, Κύριε, μὴ παρασιωπήσῃς, Κύριε, μὴ ἀποστῇς ἀπ᾿ ἐμοῦ·
23 ἐξεγέρθητι, Κύριε, καὶ πρόσχες τῇ κρίσει μου, ὁ Θεός μου καὶ ὁ Κύριός μου, εἰς τὴν δίκην μου.
24 Κρῖνόν με, Κύριε, κατὰ τὴν δικαιοσύνην σου, Κύριε ὁ Θεός μου, καὶ μὴ ἐπιχαρείησάν μοι.
25 Μὴ εἴποισαν ἐν ταῖς καρδίαις αὐτῶν. Εὖγε, εὖγε τῇ ψυχῇ ἡμῶν·

μηδὲ εἴποιεν· κατεπίομεν αὐτόν.
26 Αἰσχυνθείησαν καὶ ἐντραπείησαν ἅμα οἱ ἐπιχαίροντες τοῖς κακοῖς μου, ἐνδυσάσθωσαν αἰσχύνην καὶ ἐντροπὴν οἱ μεγαλοῤῥημονοῦντες ἐπ᾿ ἐμέ.
27 Ἀγαλλιάσθωσαν καὶ εὐφρανθήτωσον οἱ θέλοντες τὴν δικαιοσύνην μου καὶ εἰπάτωσαν διαπαντός· μεγαλυνθήτω ὁ Κύριος, οἱ θέλοντες τὴν εἰρήνην του δούλου αὐτοῦ.
28 Καὶ ἡ γλῶσσά μου μελετήσει τὴν δικαιοσύνην σου,

ὅλην τὴν ἡμέραν τὸν ἔπαινόν σου.

 

 

Ψαλμός 47ος

Μέγας Κύριος καὶ αἰνετὸς  σφόδρα ἐν πόλει τοῦ Θεοῦ ἡμῶν, ἐν ὄρει ἁγίῳ αὐτοῦ,
3 εὐρίζῳ ἀγαλλιάματι πάσης τῆς γῆς. ῎Ορη Σιών, τὰ πλευρὰ τοῦ Βοῤῥᾶ, ἡ πόλις τοῦ βασιλέως τοῦ μεγάλου,
4 ὁ Θεὸς ἐν ταῖς βάρεσιν αὐτῆς γινώσκεται, ὅταν ἀντιλαμβάνηται αὐτῆς.
5 ῞Οτι ἰδοὺ οἱ βασιλεῖς τῆς γῆς συνήχθησαν, ἤλθοσαν ἐπὶ τὸ αὐτό·
6 αὐτοὶ ἰδόντες οὕτως ἐθαύμασαν, ἐταράχθησαν, ἐσαλεύθησαν,
7 τρόμος ἐπελάβετο αὐτῶν, ἐκεῖ ὠδῖνες ὡς τικτούσης.
8 Ἐν πνεύματι βιαίῳ συντρίψεις πλοῖα Θαρσίς.
9 Καθάπερ ἠκούσαμεν, οὕτως καὶ εἴδομεν ἐν πόλει Κυρίου τῶν δυνάμεων, ἐν πόλει τοῦ Θεοῦ ἡμῶν· ὁ Θεὸς ἐθεμελίωσεν αὐτὴν εἰς τὸν αἰῶνα.
(διάψαλμα)
10 Ὑπελάβομεν, ὁ Θεός, τὸ ἔλεός σου ἐν μέσῳ τοῦ λαοῦ σου.
11 Κατὰ τὸ ὄνομά σου, ὁ Θεός, οὕτως καὶ ἡ αἴνεσίς σου ἐπὶ τὰ πέρατα τῆς γῆς· δικαιοσύνης πλήρης ἡ δεξιά σου.
12 Εὐφρανθήτω τὸ ὄρος Σιών, ἀγαλλιάσθωσαν αἱ θυγατέρες τῆς Ἰουδαίας ἕνεκα τῶν κριμάτων σου, Κύριε.
13 Κυκλώσατε Σιὼν καὶ περιλάβετε αὐτήν, διηγήσασθε ἐν τοῖς πύργοις αὐτῆς,
14 θέσθε τὰς καρδίας ὑμῶν εἰς τὴν δύναμιν αὐτῆς καὶ καταδιέλεσθε τὰς βάρεις αὐτῆς, ὅπως ἐν διηγήσησθε εἰς γενεὰν ἑτέραν.
15 ῞Οτι οὗτός ἐστιν ὁ Θεὸς ἡμῶν εἰς τὸν αἰῶνα καὶ εἰς τὸν αἰῶνα τοῦ αἰῶνος· αὐτὸς ποιμανεῖ ἡμᾶς εἰς τοὺς αἰῶνας.

 

 

Ψαλμός 51ος

Τί ἐγκαυχᾷ ἐν κακίᾳ, ὁ δυνατός, ἀνομίαν ὅλην τὴν ἡμέραν; 
4 Ἀδικίαν ἐλογίσατο ἡ γλῶσσά σου· ὡσεὶ ξηρὸν ἠκονημένον ἐποίησας δόλον.
5 Ἠγάπησας κακίαν ὑπὲρ ἀγαθωσύνην, ἀδικίαν ὑπὲρ τὸ λαλῆσαι δικαιοσύνην. (διάψαλμα)
6 Ἠγάπησας πάντα τὰ ρήματα καταποντισμοῦ, γλῶσσαν δολίαν.
7 Διὰ  τοῦτο ὁ Θεὸς καθέλοι σε εἰς τέλος· ἐκτίλαι σε καὶ μεταναστεύσαι σε ἀπὸ σκηνώματός σου καὶ τὸ ρίζωμά σου ἐκ γῆς ζώντων.
(διάψαλμα)
8 Ὄψονται δίκαιοι καὶ φοβηθήσονται καὶ ἐπ᾿ αὐτὸν γελάσονται καὶ ἐροῦσιν·
9 ἰδοὺ ἄνθρωπος, ὃς οὐκ ἔθετο τὸν Θεὸν βοηθὸν αὐτοῦ, ἀλλ᾿ ἐπήλπισεν ἐπὶ τὸ πλῆθος τοῦ πλούτου αὐτοῦ καὶ ἐνεδυναμώθη ἐπὶ τῇ ματαιότητι αὐτοῦ.
10 Ἐγὼ δὲ ὡσεὶ ἔλαια κατάκαρπος ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ Θεοῦ· ἤλπισα ἐπὶ τὸ ἔλεος τοῦ Θεοῦ εἰς τὸν αἰῶνα καὶ εἰς τὸν αἰῶνα τοῦ αἰῶνος.
11 Ἐξομολογήσομαί σοι εἰς τὸν αἰῶνα, ὅτι ἐποίησας, καὶ ὑπομενῶ τὸ ὄνομά σου, ὅτι χρηστὸν ἐναντίον τῶν ὁσίων σου.

 

 

Ψαλμός 93ος

Θεὸς ἐκδικήσεων Κύριος, Θεὸς ἐκδικήσεων ἐπαῤῥησιάσατο.
2 Ὑψώθητι ὁ κρίνων τὴν γῆν, ἀπόδος  ἀνταπόδοσιν τοῖς ὑπερηφάνοις.

3 Ἕως πότε ἁμαρτωλοί, Κύριε, ἕως πότε ἁμαρτωλοὶ καυχήσονται,
4 φθέγξονται καὶ λαλήσουσιν ἀδικίαν, λαλήσουσι πάντες οἱ ἐργαζόμενοι τὴν ἀνομίαν;
5 Τὸν λαόν σου, Κύριε, ἐταπείνωσαν καὶ τὴν κληρονομίαν σου ἐκάκωσαν,
6 χήραν καὶ ὀρφανὸν ἀπέκτειναν, καὶ προσήλυτον ἐφόνευσαν
7 καὶ εἶπαν· οὐκ ὄψεται Κύριος, οὐδὲ συνήσει ὁ Θεὸς τοῦ Ἰακώβ.
8 Σύνετε δή, ἄφρονες ἐν τῷ λαῷ, καί, μωροί, ποτὲ φρονήσατε.
9 Ὁ φυτεύσας τὸ οὖς οὐχὶ ἀκούει; Ἢ ὁ πλάσας τὸν ὀφθαλμὸν οὐχὶ κατανοεῖ;
10 Ὁ παιδεύων ἔθνη οὐχὶ ἐλέγξει; Ὁ διδάσκων ἄνθρωπον γνῶσιν;
11 Κύριος γινώσκει τοὺς διαλογισμοὺς τῶν ἀνθρώπων ὅτι εἰσὶ μάταιοι.
12 Μακάριος ὁ ἄνθρωπος, ὃν ἂν παιδεύσῃς, Κύριε, καὶ ἐκ τοῦ νόμου σου διδάξῃς αὐτὸν
13 τοῦ πραΰναι αὐτὸν ἀφ᾿ ἡμερῶν πονηρῶν, ἕως οὗ ὀρυγῇ τῷ ἁμαρτωλῷ βόθρος.
14 Ὅτι οὐκ ἀπώσεται Κύριος τὸν λαὸν αὐτοῦ καὶ τὴν κληρονομίαν αὐτοῦ οὐκ ἐγκαταλείψει,
15 ἕως οὗ δικαιοσύνη ἐπιστρέψῃ εἰς κρίσιν καὶ ἐχόμενοι αὐτῆς πάντες οἱ εὐθεῖς τῇ καρδίᾳ.
(διάψαλμα)
16 Τίς ἀναστήσεταί μοι ἐπὶ πονηρευομένοις ἢ τίς συμπαραστήσεταί μοι ἐπὶ τοὺς ἐργαζομένους τὴν ἀνομίαν;
17 Εἰ μὴ ὅτι Κύριος ἐβοήθησέ μοι, παρὰ βραχὺ παρῴκησε τῷ ᾅδῃ ἡ ψυχή μου.
18 Εἰ ἔλεγον· σεσάλευται ὁ πούς μου, τὰ ἔλεός σου, Κύριε, ἐβοήθει μοι.
19 Κύριε, κατὰ τὸ πλῆθος τῶν ὀδυνῶν μου ἐν τῇ καρδίᾳ μου, αἱ παρακλήσεις σου εὔφραναν τὴν ψυχήν μου.
20 Μὴ συμπροσέστω σοι θρόνος ἀνομίας, ὁ πλάσσων κόπον ἐπὶ πρόσταγμα.
21 Θηρεύσουσιν ἐπὶ ψυχὴν δικαίου καὶ αἷμα ἀθῷον καταδικάσονται.
22 Καὶ ἐγένετό μοι Κύριος εἰς καταφυγὴν καὶ ὁ Θεός μου εἰς βοηθὸν ἐλπίδος μου·
23 καὶ ἀποδώσει αὐτοῖς Κύριος τὴν ἀνομίαν αὐτῶν, κατὰ τὴν πονηρίαν αὐτῶν ἀφανιεῖ αὐτοὺς Κύριος ὁ Θεός.

 

 

Ψαλμός 131ος

Μνήσθητι,  Κύριε, τοῦ  Δαυὶδ καὶ πάσης τῆς πρᾳότητος αὐτοῦ,
2 ὡς ὤμοσε τῷ Κυρίῳ, ηὔξατο τῷ Θεῷ  Ἰακώβ·
3 εἰ εἰσελεύσομαι εἰς σκήνωμα οἴκου μου, εἰ ἀναβήσομαι ἐπὶ κλίνης στρωμνῆς μου,
4 εἰ δώσω ὕπνον τοῖς ὀφθαλμοῖς μου καὶ τοῖς βλεφάροις μου νυσταγμὸν καὶ ἀνάπαυσιν τοῖς κροτάφοις μου,
5 ἕως οὗ εὕρω τόπον τῷ Κυρίῳ, σκήνωμα τῷ Θεῷ Ἰακώβ.
6 Ἰδοὺ ἠκούσαμεν αὐτὴν ἐν Ἐφραθᾷ, εὕρομεν αὐτὴν ἐν τοῖς πεδίοις τοῦ   δρυμοῦ·
7 εἰσελευσόμεθα εἰς τὰ σκηνώματα αὐτοῦ, προσκυνήσωμεν εἰς τὸν τόπον, οὗ ἔστησαν οἱ πόδες αὐτοῦ.

8 Ἀνάστηθι, Κύριε, εἰς τὴν ἀνάπαυσίν σου, σὺ καὶ ἡ κιβωτὸς τοῦ ἁγιάσματός σου·
9 οἱ ἱερεῖς σου ἐνδύσονται δικαιοσύνην, καὶ οἱ ὅσιοί σου ἀγαλλιάσονται.
10 Ἕνεκεν Δαυδ τοῦ δούλου σου μὴ ἀποστρέψῃς τὸ πρόσωπον τοῦ χριστοῦ σου.
11 Ὤμοσε Κύριος τῷ Δαυῒδ ἀλήθειαν καὶ οὐ μὴ ἀθετήσει αὐτήν· ἐκ καρποῦ τῆς κοιλίας σου θήσομαι ἐπὶ τοῦ θρόνου σου·
12 ἐὰν φυλάξωνται οἱ υἱοί σου τὴν διαθήκην μου καὶ τὰ μαρτύριά μου ταῦτα, ἃ διδάξω αὐτούς, καὶ οἱ υἱοὶ αὐτῶν ἕως τοῦ αἰῶνος καθιοῦνται ἐπὶ τοῦ θρόνου σου.
13 Ὅτι ἐξελέξατο Κύριος τὴν Σιών, ᾑρετίσατο αὐτὴν εἰς κατοικίαν ἑαυτῷ·
14 αὕτη ἡ κατάπαυσίς μου εἰς αἰῶνα αἰῶνος, ᾧδε κατοικήσω, ὅτι ᾑρετισάμην αὐτήν·
15 τὴν θήραν  αὐτῆς εὐλογῶν εὐλογήσω, τοὺς πτωχοὺς αὐτῆς χορτάσω ἄρτων,
16 τοὺς ἱερεῖς αὐτῆς ἐνδύσω σωτηρίαν, καὶ οἱ ὅσιοι αὐτῆς ἀγαλλιάσει ἀγαλλιάσονται.
17 ἐκεῖ ἐξανατελῶ κέρας τῷ Δαυΐδ, ἡτοίμασα λύχνον τῷ χριστῷ μου·
18 τοὺς ἐχθροὺς αὐτοῦ ἐνδύσω αἰσχύνην, ἐπὶ δὲ αὐτὸν ἐξανθήσει τὸ ἁγίασμά μου.

 

 

Ψαλμός 137ος

Ἐξομολογήσομαί σοι, Κύριε, ἐν ὅλῃ καρδίᾳ μου, καὶ ἐναντίον ἀγγέλων ψαλῶ σοι, ὅτι ἤκουσας πάντα τὰ ρήματα τοῦ στόματός μου.
2 Προσκυνήσω πρὸς ναὸν ἅγιόν σου καὶ ἐξομολογήσομαι τῷ ὀνόματί σου ἐπὶ τῷ ἐλέει σου καὶ τῇ ἀλήθείᾳ σου, ὅτι ἐμεγάλυνας ἐπὶ πᾶν τὸ ὄνομά τὸ ἅγιόν σου.

3 Ἐν ᾗ ἂν ἡμέρᾳ ἐπικαλέσωμαί σε, ταχὺ ἐπάκουσόν μου· πολυωρήσεις με ἐν ψυχῇ μου δυνάμει σου.
4 Ἐξομολογησάσθωσάν σοι, Κύριε, πάντες οἱ βασιλεῖς τῆς γῆς, ὅτι ἤκουσαν πάντα τὰ ρήματα τοῦ στόματός σου.
5 Καὶ ᾀσάτωσαν ἐν ταῖς ᾠδαῖς Κυρίου,
6 ὅτι ὑψηλὸς Κύριος καὶ τὰ ταπεινὰ ἐφορᾷ καὶ τὰ ὑψηλὰ ἀπὸ μακρόθεν γινώσκει.
7 Ἐὰν πορευθῶ ἐν μέσῳ θλίψεως, ζήσεις με· ἐπ᾿ ὀργὴν ἐχθρῶν μου ἐξέτεινας χεῖράς σου, καὶ ἔσωσέ με ἡ δεξιά σου.
8 Κύριος ἀνταποδώσει ὑπὲρ ἐμοῦ.

Κύριε, τὸ ἔλεός σου εἰς τὸν αἰῶνα, τὰ ἔργα τῶν χειρῶν σου μὴ παρίδῃς.

 

Ικεσία διακαής !

 


 ΧΩΡΙΣ ΕΣΕΝΑ..

 

Δέν εἶναι ὑπερβολή. Ἔτσι νοιώθω.

Ἄδεια, κενή, βυθισμένη στό σκοτάδι

Εἶναι ἡ ψυχή μου, σ’ αὐτήν ἐδῶ τήν

ἄθλια παροικία, χωρίς Εσένα, Κύριε!

 

Χωρίς Ἐσένα, Πολυεύσπλαγχνε, ἔρημη,

χωρίς νόημα, χωρίς περιεχόμενο εἶναι

ἡ ζωή μας, ἀνυπόφορη, ἀνυπόστατη.

 

Ἀπό κακή μας θέλησι βρεθήκαμε ἐδῶ,

«ἐν γῇ ἐρήμῳ καί ἀβάτῳ καί ἀνύδρῳ». (Ψαλμ.ξβ'2)

 

Ἄκαρπη εἶναι κάθε μας προσπάθεια

στόν τόπο τῆς ἐξορίας τοῦ Ἀδάμ,

ἀγκάθια καί τρίβολοι φυτρώνουν,

στό κάθε μας βῆμα,  χωρίς  τή δική

Σου, εὐλογημένη Παρουσία, Κύριε!

 

«Ἐσκοτίσθη ἡ ἀσύνετος ἡμῶν καρδία». (Ρωμ.α'21)

 

Λατρεύουμε, χωρίς ντροπή, «τήν κτίσιν

ἀντί νά λατρεύουμε τόν Κτίσαντα».

 

Ὑψώσαμε σέ Θεό, τό Βόρβορο,τή λάσπη,

τή σαπίλα, τό Διάβολο, τό Μαμωνᾶ, τό

Χρῆμα…Χωρίς Ἐσένα, Κύριέ μου Ἰησοῦ,

φθάσαμε στήν ὀδύνη καί τόν πόνο…

στήν ἔσχατη ἐξαθλίωσι!

 

Ὁ Ὄφις, ὁ πλανῶν τήν οἰκουμένην ὅλην,

«ὡς ἀγέλη χοίρων πολλῶν βοσκομένην»,

μᾶς σύρει κατά τοῦ κρημνοῦ εἰς τήν

λίμνην πρός ἀποπνιγμόν.

 

Καί μιά εἶναι ἡ λαχτάρα τῆς ψυχῆς μας.

 

Σύ, Κύριέ μου, Ἰησοῦ, «ἡ προσδοκία τῶν

ἐθνῶν», ἡ προσδοκία ὅλων μας, εἶσαι ἡ

μόνη μας παρηγοριά, ἡ μόνη μας ἐλπίδα.

 

«Ὅν τρόπον  ἐπιποθεῖ ἡ ἔλαφος ἐπί τάς

πηγάς τῶν ὑδάτων, οὕτως ἐπιποθεῖ ἡ

Ψυχή ἡμῶν πρός Σέ, ὁ Θεός». (Ψαλμ. 41,2)

 

Μέ λαχτάρα, περιμένουμε τόν Ἐρχομό

Σου. Σύ, καί μόνον Σύ εἶσαι ἡ ζωή μας

καί ἡ εἰρήνη μας, ἡ μόνη μας καταφυγή,

το Φρούριόν μας, Παντοδύναμε Κύριε.

 


Δέξου, Κύριε, τήν εἰλικρινῆ μας μετάνοια.

 

Λυπήσου μας, εἴμαστε δικοί Σου δοῦλοι.

Ἀχρεῖοι μέν , ἀλλά δικοί σου…

 

Σέ Σένα ἁμαρτάνουμε, ἀλλά Ἐσένα μονάχα

Λατρεύουμε. Ἐλέησέ μας, Κύριε, ὄχι γιατί

τό ἀξίζουμε,  «ἀλλ’ ἕνεκεν τῆς δόξης τοῦ

Ὀνόματός Σου», (Ψαλμ.οζ'9)

Ἰησοῦ, καί « ἔρχου ταχύ». (Αποκ.κβ'20)

 

Μή ἀργοπορῆς. Ἡ ζωή μας δέν ἔχει νόημα,

 

Χωρίς Ἐσένα...

 

Δέν ἀντέχουμε ἄλλο στό σκοτάδι. Ἔλα νά

φωτίσῃς τά σκοτάδια μας, νά μᾶς ἀνασύρῃς

ἀπό τήν «ἰλύν βυθοῦ», στήν ὁποίαν ἔχουμε

ἐμπαγῆ. Ἔλα κοντά μας, νά μᾶς λυτρώσῃς

ἀπό τούς κορωναϊούς καί ἀπό τούς ἰούς τῆς

ἀπιστίας. Ἐκτός ἀπό Σένα, βοηθόν δέν ἔχουμε,

καί δέν θέλουμε νά ἔχουμε ἄλλον κανένα.

 

Ποιός ἄλλος, θα μᾶς ἐλευθερώσῃ ἀπό τά

δεινά,  ἐάν, ὄχι Ἐσύ, Κύριε, πού, ὄχι μόνον

ἔλαβες δούλου μορφήν καί ἔγινες ταπεινός

ἄνθρωπος, ἀλλά καί Σταυρώθηκες καί

Ἀναστήθηκες, γιά μᾶς τούς Σταυρωτές Σου;

 

Κύριε, «μή χρονίσῃς» καί «ἔρχου ταχύ».

 

Ἄκουσε τούς στεναγμούς τῆς καρδίας μου,

ἄκουσε τίς ἄναρθρες κραυγές μου…

 

Ἐλέησον ἡμᾶς καί τόν κόσμον Σου καί

σῶσον τάς ψυχάς ἡμῶν, ὡς Ἀγαθός καί

Φιλάνθρωπος καί Ἐλεήμων Θεός. ΑΜΗΝ.

 

π.Στέφανος Πουλῆς

http://newanapalmoi.blogspot.com/2021/02/e.html

λίγο ακόμη να υψωθούμε..

Αχ, δάσκαλε, από τότε που στοχαζόσουν κι έγραφες αυτά τα λόγια,

κύλησε πολύς καιρός,

κύλησε και πολύ νερό -πολύ βρώμικο νερό- στ'αυλάκι..

Τώρα δεν θέλει λίγο.

Θέλει πολύ!

Θέλει υπεράνθρωπο μόχθο!

Θέλει Θαύμα!..

για να σωθούμε..

Μα δεν απελπιζόμαστε..