η αποστολή του Ιερέως και Μοναχού

 Κάποτε, κάποιοι περίεργοι τύποι –με τη διπλή έννοια της λέξεως– επισκέφθηκαν τον Όσιο Παΐσιο στο κελί του, την Παναγούδα, στο Άγιον Όρος και, μην μπορώντας να κατανοήσουν τον ακένωτο πλούτο της πνευματικής ζωής και της πνευματικής εργασίας, τον ρωτήσανε:

- Ε, και τί δουλειά κάνετε εσείς εδωπέρα;

Τότε, αυθόρμητα και χαριτωμένα, ο νέος αυτός Άγιος της Εκκλησίας μας τους απάντησε «καταλλήλως» :

- Προσέχω να μην τσακώνονται τα μηρμύγκια!

 

Έτσι είναι.

Και στις πόλεις, όπου τα μηρμύγκια ακατάπαυστα πάνε κι έρχονται βιαστικά με τις υλιστικές εμμονές τους, χρειάζονται κάποιον, υπεράνω, να τα προσέχει και να τα βοηθάει..  

Να κοντρολλάρει τον δυναμισμό τους..

Να εναρμονίζει την συνύπαρξή τους..

Να τους εξασφαλίζει ένα φόντο ουρανού και αιωνιότητος -μνήμη Πλαστουργού- για την ίδια την ύπαρξή τους..

 

Και βέβαια, για τους πολλούς, είναι αυτό μιά απλή και τιποτένια δουλειά..

Βησσαρίων μοναχός

Σαν σήμερα, πριν 12 χρόνια..

ο Βησσαρίων στο Αναλόγιο της Μονής σε ώρα Αποδείπνου

6 Νοεμβρίου 2009 στις 6 πμ

εκοιμήθη ένας ευλαβέστατος μοναχός του Μ.Σπηλαίου Καλαβρύτων, σε ηλικία 59 ετών, ο πιό σημαντικός θα έλεγα από την «παλαιά φρουρά» του ιστορικού αυτού Μοναστηριού.

Βησσαρίων Σιούσουρας από το Θεόκτιστο Κλειτορίας

Εξαιρετικά αγαπητός, πιστά παραδοσιακός, καλόκαρδος, φιλικός, πάντα με χαμόγελο και χιούμορ, υπέροχος ξεναγητής.

Το σπουδαιότερο. Στύλος του Μ.Σπηλαίου, σπουδαίος Τυπικάρης, προθυμότατος και ο κεντρικός διακονητής του Αναλογίου σε όλες τις Ακολουθίες της ημέρας.

Ποιός ξέρει πόσο οι δικές του προσευχές και αγρύπνιες προστάτεψαν την Πατρίδα και το Λαό μας από χειρότερα δεινά στα δύσμοιρα αυτά χρόνια..

Στο πλευρό του ήταν πάντα και ο μοναχοδιάκονος Καλλιόπιος (Π.Φιλιππακόπουλος), από την Αγ.Παρασκευή Αιγιαλείας, ο οποίος είχε ένα θέμα υγείας και είχε τάμα ευγνωμοσύνης στην Παναγία την ΜεγαλοΣπηλαιώτισσα, να μην τρώει ποτέ κρεατικό. Ο γερο-Βησσαρίων τον φρόντιζε και στο θέμα της υγείας. Στις 21 Ιανουαρίου του 2017, σε ηλικία 56 ετών, έφυγε και εκείνος..

Στο μεταξύ είχαν αποδημήσει ο ΠροΗγούμενος της Μονής σεβάσμιος Αρχιμανδρίτης Νικηφόρος Θεοδωρόπουλος, από την Άνω Ποταμιά Αιγιαλείας, σε ηλικία 85 ετών (24.11.2012), και ο απλοϊκός μοναχός Διονύσιος (Βασ.Δημήτρουλας) από τα Φίλια Καλαβρύτων, 90 περίπου ετών (25.12.2012).

Ας είναι η αναφορά αυτή ένα Μνημόσυνο αγάπης, φιλίας, τιμής και σεβασμού στους ευλογημένους αυτούς πατέρες.  

Μοναχισμός-καλλίστη αλλοίωση και ωρίμανση ψυχής

 

Αν η εικονιζόμενη είναι όντως κεκαρμένη μοναχή,

ένα έχω να πω:

Δεν ξεθύμανε, δεν έσβυσε ακόμη απ΄το νου, τα μάτια, την καρδιά της

επαρκώς ο κόσμος ούτος..

 

Μπορείτε να συγκρίνετε μορφές..

Άλλες, που το πέτυχαν και άλλες πάλι όχι..

Για μεγέθυνση: κάνετε δεξί κλικ πάνω στην εικόνα και δώσετε: Άνοιγμα Εικόνας σε νέα Καρτέλλα..

Και όλοι .. παλεύουμε!.. 

 

«παρελθέτω κόσμος καὶ ἐλθέτω Χάρις», Κύριε, Οὐρανός ἐπὶ τῆς γῆς!..

«Ἐλθέτω μυστικῶς καὶ ἱεροπρεπῶς ἡ Βασιλεία Σου Κύριε, ἐν ταῖς καρδίαις ἡμῶν»..

«δώρησαι ἡμῖν τὴν καλὴν ἀλλοίωσιν ἐν τῇ σῇ εὐσπλαγχνίᾳ καὶ εὐδοκίᾳ»

 

Τεσσαρακοστή - Ασκητικότης

Πνεύμα Ηγεμονικό

 

Ψυχής Καθαρότης

Σοφία Νου Θεοειδούς

Άσκηση αυστηρή εν χαρα

Μελέτη και Προσευχή

Ιερός Στοχασμός

Σοβαρότης-Νήψις-Συνοχή

Πορεία Νουνεχής

Γαλήνη - Πραότης

Γλυκειά Σοβαρότητα

Γεροντική Απλότητα

Πολύ συχνά θαυμάζουμε τους μοναχούς με τα αγωνίσματά τους.
Πάντοτε εμπνεόμαστε από τη γαλήνη του προσώπου τους, από τη συγκρότητση της ψυχής και της προσωπικότητός τους.
Τους ζηλεύουμε.
Να, λοιπόν, μια ευκαιρία να τους μοιάσουμε, να τους προσεγγίσουμε..