Άγιος Ρωμανός διάκονος

Κήρυττε διαπρυσίως την Αγάπην του Εσταυρωμένου Λυτρωτού!

Ενοχλήθηκε ο Έπαρχος Αντιοχείας Ασκληπιάδης και του έκοψε την γλώσσα!.

Αλλά ο Ομολογητής της Πίστεως συνέχισε να λαλεί ευδιάκριτα! Θαυμαστώς!.   

Προσκάλεσε δε ένα μικρό παιδάκι από τον δρόμο, που μόλις μπορούσε να ψελλίζει, και το ρώτησε:

- Έλα μικρέ μου, εδώ. Πες στον Άρχοντα, ποιόν πρέπει να λατρεύουμε και να προσκυνούμε;

- Τον Χριθστό!!  ομολόγησε το βρέφος.

Και μαρτύρησαν αντάμα!..

Βαρουλάς, το όνομα του μικρού παιδιού.

 

Εκφώνησε ο ιερός Χρυσόστομος δύο ωραίες Ομιλίες.

«Φέρε οὖν ἐξετάσωμεν, τί δήποτε ἐπὶ τὴν ἐκκοπὴν τῆς γλώττης ἐχώρησε· οὕτω γὰρ εἰσόμεθα καὶ τὴν τοῦ Θεοῦ φιλανθρωπίαν, καὶ τὴν τοῦ μάρτυρος ὑπομονὴν, καὶ τὴν τοῦ διαβόλου κακουργίαν. Καὶ τὴν μὲν τοῦ Θεοῦ φιλανθρωπίαν μαθόντες εὐχαριστήσομεν τῷ Δεσπότῃ, τὴν δὲ τοῦ μάρτυρος ὑπομονὴν γνόντες μιμησόμεθα τὸν σύνδουλον, τὴν δὲ τοῦ διαβόλου κακουργίαν καταμαθόντες, ἀποστραφησόμεθα τὸν ἐχθρόν».

https://eklektakeimena.blogspot.com/2021/11/blog-post.html

Στην Τήνο, κοντά στην Χώρα, υπάρχει ωραίο Ξωκκλήσι και αιγιαλός του Αγίου Ρωμανού..  

.

Πανήγυρις Αγίου Δημητρίου

 Και ενώ η αθεϊστική προπαγάνδα ψελλίζει τάχα κινδύνους για το μεγάλο πανηγύρι του Αγίου Δημητρίου στην Θεσσαλονίκη και την Εθνική Εορτή, 

ήδη έχουν αρχίσει οι εορτασμοί, με την άφιξη σήμερα της Παναγίας της Πορταϊτίσσης στον Ναό του Μυροβλύτου.

Και επακολουθεί Πρόγραμμα Καθημερινό τιμής στον Μεγαλομάρτυρα και πνευματικής εξάρσεως των πιστών.

Σιωπηλά αλλά σταθερά ο πιστός λαός παραμερίζει τους στομφώδεις και επηρμένους «Επιστήμονες» που τα ξέρουν όλα και τους πολιτικούς, που τα διευθύνουν όλα!! 

 (κάνοντας κλικ στην Φωτο, θα την δείτε σε μεγέθυνση αρκετά ευκρινή)

Ιωάννης Μαυρόπους

 

Ο Ιωάννης Μαυρόπους (π. 1000 - μετά το 1070) ήταν διακεκριμένος βυζαντινός λόγιος, ποιητής, υμνογράφος και συγγραφέας επιστολών και ρητορικών λόγων.

Ο Αυτοκράτωρ του ανέθεσε να αναμορφώσει το Πανδιδακτήριο (Πανεπιστήμιο) της Κων/πολης, ίδρυσε δε και την Νομική Σχολή.

Ιδιαιτέρως τιμούσε και ανύμνησε τον Αγ.Νικόλαο, ήταν δε αυτός που θέσπισε την κοινή Εορτή των Τριών Ιεραρχών.

Είχε μαθητές, που δικρίθηκαν αργότερα, όπως ο Μιχαήλ Ψελλός και ο Χριστόφορος Μυτιληναίος, θεωρείται δε εμπνευστής της πνευματικής άνθισης στο Βυζάντιο του 1100 μΧ.

Αναδείχθηκε μητροπολίτης Ευχαΐτων Παφλαγονίας σε ηλικία 50 ετών. Υπέστη ταλαιπωρίες, λόγω φθόνου μικροπρεπών ανθρώπων, και διώχθηκε από την Κων/πολη (φαίνεται αυτό ήταν το κίνητρο της επισκοποποιήσεώς του, με έδρα μια τραχειά και απομακρυσμένη Επαρχία).

Ήρεμος, απτόητος, απαθής, ειρηνικός εκείνος έλεγε για τους ανθρώπους, που τον διέβαλλαν και τον πολεμούσαν: «καὶ βάτραχοι κοάζουν, ἀλλ᾿ ἀπὸ τῶν τελμάτων»..

Σε κάποιους Συναξαριστές καταχωρείται ως Άγιος, με ημέρα Μνήμης 5 Οκτωβρίου.

ΥΓ. Αξίζει να σημειώσουμε ότι εκεί, στην εξορία του, προσκύνησε (και ανέδειξε) τον τόπο μαρτυρίου του Αγ.Θεοδώρου του Τήρωνος, αλλά και τον Τάφο του Μεγαλομάρτυρος Θεοδώρου του Στρατηλάτου, καθό τα Ευχάϊτα ήταν ο τόπος γεννήσεως και καταγωγής του δευτέρου αυτού ενδόξου Αγίου.

Για κακό τον έστειλαν, και εκείνος ευλογήθηκε και ακτινοβόλησε, μέσα στην ευλογία και τη χάρη των Μαρτύρων..  

Φορείς Γνήσιας Σοφίας

Οι Επιστήμονες του αιώνος τούτου

*  διακατέχονται από εγωϊσμό και αλαζονεία..

*  εξαντλούνται στο εδω και τώρα, στην επίλυση των εγκοσμίων προβλημάτων και μόνο.

* τους αισθάνεσαι και ως επικίνδυνους.. δεν ξέρεις μέχρι πού θα φθάσει η γνώση τους και πώς θα την χρησιμοποιήσουν (αλαζονικά, αυταρχικά και αθεόφοβα).. 

 

Οι Τρεις Ιεράρχες, από την άλλη πλευρά, είναι αξεπέραστα και ακαθαίρετα πρότυπα και προστάτες της αληθινής γνώσης.

*  Σεμνοί.. παρ'ότι πάνσοφοι.

*  Με φροντίδα για το εδώ και τώρα, αλλά και για την αιωνιότητα..

*  Εντελώς ακίνδυνοι και φιλικοί, μάλλον δε αγαπητοί και διαρκώς ευεργετικοί..

 

Οὔκ ἐστιν αὕτη ἡ σοφία ἄνωθεν κατερχομένη,

ἀλλ᾿ ἐπίγειος, ψυχική, δαιμονιώδης.

Ὅπου γὰρ ζῆλος καὶ ἐριθεία,

ἐκεῖ ἀκαταστασία καὶ πᾶν φαῦλον πρᾶγμα.

 

Ἡ δὲ ἄνωθεν σοφία πρῶτον μὲν ἁγνή ἐστιν,

ἔπειτα εἰρηνική, ἐπιεικής, εὐπειθής,

μεστή ἐλέους καὶ καρπῶν ἀγαθῶν,

ἀδιάκριτος καὶ ἀνυπόκριτος.

Καρπὸς δὲ τῆς δικαιοσύνης ἐν εἰρήνῃ σπείρεται τοῖς ποιοῦσιν εἰρήνην. (Ἰακ. γ´15-18)

 

Αυτή η ανόητη υψηλοφροσύνη, για το ότι τάχα είστε σοφοί, δεν είναι η θεία Σοφία, που κατεβαίνει από τον ουρανό, αλλά είναι σοφία επίγεια, ανθρώπινη, εμπαθής, κυριολεκτικά δαιμονική.

Διότι, όπου υπάρχει ζηλοφθονία και φατριασμός, εριστικότητα και φανατισμός, εκεί επικρατεί ακαταστασία και αναταραχή και κάθε κακή και απαράδεκτη κατάσταση.

Η γνήσια Σοφία όμως, που προέρχεται εκ των ουρανών, και δωρίζεται από τον Θεόν, πρώτον μεν είναι καθαρά και αμόλυντος από κάθε τι φαύλο και αμαρτωλό, έπειτα δε είναι ειρηνική και ειρηνοποιός, επιεικής και συγκαταβατική στην άγνοια και τις αδυναμίες των άλλων, πρόθυμη να υποτάσσεται στην αλήθεια, γεμάτη από ευσπλαγχνία και συμπόνοια και από αγαθά έργα, απαλλαγμένη από αμβιβολίες και ολιγοπιστίες, καθαρή και αμόλυντη από κάθε υποκρισία.

Ο δε καρπός της αγιότητος και κάθε αρετής σπείρεται στις καρδιές των ανθρώπων με ειρήνη και πραότητα από εκείνους, που έχουν ειρήνη και μεταδίδουν ειρήνη, από τους αληθινά σοφούς και εναρέτους διδασκάλους.

του Αγίου Δημητρίου

 

Αχ, Άγιε Δημήτριε,

Φέτος θα είσαι σαν πριν την Απελευθέρωση,

Θεσσαλονίκη 1900

σαν φυλακισμένος 

και καταπιεσμένος από τους Τούρκους..

 

Κάνε κάτι!..

Απελευθέρωσε πάλι την Πόλη σου,

τη Χώρα μας,

την προσφιλή γαλανόλευκη Πατρίδα..

Αγία Φιλοθέη

.

Όσιος Μαρτινιανός

π.Στέφανος Πουλής
κάνετε κλικ πάνω στην εικόνα, για να διαβάσετε το Άρθρο.

Έρασμος για τον Μ.Βασίλειον

π.Στέφανος Πουλής
κάνετε κλικ πάνω στην εικόνα, για να διαβάσετε το Άρθρο.

Τρεις Ιεράρχαι

π.Στέφανος Πουλής
κάνετε κλικ πάνω στην εικόνα, για να διαβάσετε το Άρθρο.

τους Φωστήρας αινέσωμεν

.

Άγ.Σπυρίδων

Διαβασα:

Pantelis Demerntzis

12/12/2022

 

Το σώμα του Αγίου Σπυρίδωνα έχει σταθερή θερμοκρασία 36,6 βαθμούς.

Μεγαλώνουν τα μαλλιά και τα νύχια του. Και το πιο περίεργο είναι ότι τα ρούχα που φοράνε αλλάζουν κάθε έξι μήνες, γιατί φθείρονται, σαν να τα έχουν βάλει στο ποτάμι.

Ο κάτοχος της θήκης είπε ότι υπήρχαν περιπτώσεις που το κλειδί απλά δεν μπορούσε να ανοίξει την κλειδαριά της θήκης. Και τότε οι ιερείς ξέρουν, ότι ο άγιος απλά δεν είναι στη λειψανοθήκη, περπατάει στο νησί.

Επιστήμονες από όλο τον κόσμο προσπάθησαν να ερευνήσουν το φαινόμενο των άφθαρτων λειψάνων του Αγίου Σπυρίδωνα και η εκκλησία δεν τους εμπόδισε. Ωστόσο, βιοφυσικοί και βιοχημικοί, αφού μελέτησαν τα λείψανα του αγίου, σήκωσαν μόνο τα χέρια ψηλά.

Δεν υπάρχει άλλη εξήγηση, εκτός από θαύματα, που πολύ συχνά βλέπουν οι επισκέπτες του νησιού της Κέρκυρας.

Δώσε μας, Άγιε, τη βοήθειά σου με την οποία, ξεπερνώντας τις δηλητηριώδεις σκέψεις, που μας παλεύουν αδιάκοπα, να αποκτήσουμε τους χρήσιμους λογισμούς για τη ζωή αυτή και κυρίως για την άλλη..

https://www.facebook.com/groups/255292394833194/posts/1850972008598550/

 

 

Σας επιτρέπω να με κατηγορήσετε ελεύθερα για ολιγόπιστο, ασεβή, ψυχρό ορθολογιστή..

Όμως εμένα με διακατέχει η αγωνία, να αναγόμεθα διαρκώς προς τα άνω και να διευκρινίζουμε την ορθόδοξη πίστη και την αληθινή και γνήσια, την όσο πιο αυθεντική βιοτή εν Χριστώ.

Λοιπόν.

Υπενθυμίζω πρωτίστως ότι θερμοκρασία φυσική ζώντος σώματος μαρτυρείται και για άλλα ι.λείψανα, όπως της Αγίας Μυροφόρου Μαρίας της Μαγδαληνής, όπου το τίμιο χέρι της διασώζεται άφθορο στην Αγιορείτικη Μονή της Σιμωνόπετρας.

Και προχωρώ επί της ουσίας:

Κατ'αρχήν, το ότι είναι αδιάφθορα, κανείς δεν μπορεί να το αμφισβητήσει.

Και δεν είναι αδιάφθορα σαν τις μούμιες των Φαραώ ή σαν τα λείψανα που διατηρούνται ακέραια στην φορμόλη των πανεπιστημιακών εργαστηρίων, ούτε σαν τις κουκλοποιημένες άγιες των Παπικών τύπου Αγ.Ελένης και Αγ.Χριστίνης, ούτε σαν τα έντεχνα διατηρημένα λείψανα στο Παλέρμο, που ανάμεσά τους είναι και η μικρή που.. ανοιγοκλείνει τα μάτια!..

 

Στην ευλογημένη Ορθοδοξία μας, τα ιερά λείψανα διατηρούνται, παραδόξως μεν μη διαλυόμενα και μη όζοντα (όπως γίνεται με όλους τους ανθρώπους), αλλά μέσα στην ταπεινότητα του «οστράκου», του «πήλινου σκεύους», που διακόνησε μια σεμνή, ενάρετη, αγία και τεθεωμένη ψυχή, που έγινε δοχείο αρετής, Ι.Μυστηρίων και αμέτρου Χάριτος.

 

Αυτή την αυγάζουσα Χάρη σέβομεν και επιθυμούμε κάποια ρανίδα εξ αυτής να λάβουμε και να τονωθούμε στον δικό μας αγώνα και την ευσέβεια..

 

Από κει και πέρα, Αν έχει φυσική θερμοκρασία 36,6 ακριβώς!  (προφανώς με τα πιστολάκια της θερμομέτρησης)  Αν μεγαλώνουν τα μαλλιά και τα νύχια (άρα πρέπει να τα κόβουν κάθε τόσο), Αν τα ρούχα φθείρονται ..σαν να πέσανε σε ποτάμι!  Αν το κλειδί της λάρνακας δεν άνοιγε και άρα..  Αν οι Επιστήμονες εξετάσανε (τί;)

Για μας όλα πρέπει να είναι δευτερεύοντα και περιττά για μας.

 

Μελετούμε τον ένθεο βίο του Αγίου, αισθανόμεθα δέος εμπρός στην ιερότατη και θεάρεστη πολιτεία του, παρακινούμεθα κάπως τον προσεγγίσουμε την ολόφωτη ψυχή του, αγγίζουμε ευλαβικά το σκεύος της πιστοποιημένης αρετής και δεόμεθα να μεσιτεύσει για μας ο ευλογημένος Άγιος, παρεστώς στο Υπερουράνιο Θυσιαστήριο και στον Θρόνο του Παντοκράτορος..   

.

μικρά-μικρά θαύματα..

Άγιος Ιάκωβος Τσαλίκης: 22 Νοεμβρίου

Διηγείται ο Θεοφιλέστατος Μητροπολίτης Μόρφου:

Είχα φέρει στην Κύπρο λάδι από το καντήλι του τάφου του Γέροντα.

Το 1993 με πήρε στο τηλέφωνο ο εφημέριος του Ιερού Ναού του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου Λάρνακος, ο π. Παναγιώτης Ζάρος, και μου είπε:

«Πάτερ Νεόφυτε, δεν είμαι καλά. Έχω ένα χρόνιο πρόβλημα υγείας, αλλά δεν το λέω. Έχω ραγάδες στο έντερο και έχω μεγάλη αιμορραγία. Και αυτές τις ημέρες έχω έντονους πόνους και μεγάλη ροή αίματος, και σε παρακαλώ κάνε μια παράκληση στον Άγιο Γεώργιο, που ζεις στο Μοναστήρι του, και στον πατέρα Ιάκωβο, να μου δίνουν υπομονή, γιατί πονώ υποφέρω πολύ και φωνάζω και στεναχωριούνται και η παπαδιά και τα παιδιά μου».

Λυπήθηκα πολύ και του είπα ότι θα κάμω Παράκληση και θα του πήγαινα λαδάκι από το καντήλι του πατρός Ιακώβου, για να σταυρωθεί. Αυτά είπα και έκλεισα το τηλέφωνο.

Μετά από 15' ο π. Παναγιώτης ήρθε στο Μοναστήρι και μου είπε:

«Ήρθα να πάρω το λαδάκι του Γέροντα μόνος μου, γιατί πιστεύω πολύ σε αυτόν τον άνθρωπο, ότι ο Θεός τον χαρίτωσε και θα με βοηθήσει».

Του έδωσα το ευλογημένο λάδι και σταυρώθηκε στο μέτωπο και έφυγε.

Το βράδυ με πήρε στο τηλέφωνο και μου είπε χαίροντας και κλαίοντας ότι η ροή του αίματος σταμάτησε. Από τότε έγινε τελείως καλά.

Ο π. Παναγιώτης υπέφερε από αυτό από τα εφηβικά του χρόνια και τώρα ήταν περίπου 40 ετών. Όταν έγινε καλά, υποσχέθηκε να τελεί θεία Λειτουργία και μνημόσυνο στο Γέροντα Ιάκωβο κάθε χρόνο σαν αυτή την ημέρα της θεραπείας του.

Όταν όμως πέρασε ένας χρόνος από το θαύμα αυτό, ο π. Παναγιώτης ξέχασε την υπόσχεση του. Τη θυμήθηκε, όταν εκείνη την ημέρα (στο χρόνο επάνω) του παρουσιάσθηκε πάλι ελάχιστο αίμα. Συνήλθε από τη λήθη και έσπευσε να εκπληρώσει αμέσως την υπόσχεση του, οπότε και η ροή του αίματος σταμάτησε.

Από τότε το θυμάται κάθε χρόνο και επιτελεί θεία Λειτουργία και μνημονεύει το Γέροντα ανάμεσα στον Αγίους.

Σημ. ο Θεοφιλέστατος Μόρφου Νεόφυτος, μαζί με τον Γέροντά του Συμεών, εμόναζαν τότε στον Αγ.Γεώργιο τον Κοντό στην Λάρνακα, ενώ τα επόμενα χρόνια μετακινήθηκαν στη Μονή Αγ.Γεωργίου Μαυροβουνίου, λίγο μακρύτερα από την πόλη. 

https://www.ekklisiaonline.gr/nea/agios-iakovos-tsalikis-to-thavma-me-to-ladi-apo-to-kantili-tou/