Το αύριο του Κόσμου και της Πατρίδος

 Όταν βλέπουμε παγκοσμίως να κινούνται νήματα και να ρυθμίζονται τύχες του απλού λαού,

με τρόπο αυθαίρετο, ανελεύθερο και άδικο

και δεν μπορούμε τίποτε να αντιπαρατάξουμε για να αντισταθούμε,

για να ανατρέψουμε το κακό, 

ας ανυψώσουμε το βλέμμα

στην «Εικόνα του Χριστού ψηλά»,

και ας αφουγκραστούμε τον απόηχο της Παράδοσης,

με το μήνυμα των «δασκάλων» και φορέων της Πίστεως: 

 

Κι᾿ ἀπ᾿ τήν εἰκόνα τοῦ Χριστοῦ ψηλά,
ποὺ ἐβούβανε τὰ στόματα τῶν πλάνων
καὶ ρίχνει καὶ συντρίβει καὶ κυλᾶ
στὴν ἄβυσσο τοὺς θρόνους τῶν τυράννων

...

ἕνας ψαλμὸς ἀκούγεται βαθὺς
σὲ μελωδίες ἑνὸς κόσμου ἄλλου
κι᾿ ἀνατριχιάζει ἀκούοντας καθεὶς
προφητικὰ τὰ λόγια τοῦ δασκάλου
μὲ μιὰ φωνή βαριά:

«Μὴ σκιάζεστε στὰ σκότη. Ἡ Λευτεριά,
σὰν τῆς αὐγῆς τὸ φεγγοβόλο ἀστέρι,
τῆς νύχτας τὸ ξημέρωμα θὰ φέρη».

Ἰωάννης Πολέμης    «Ἀλάβαστρα»

Μεταναστευτικό-Εποικισμός

 

.

Ας αξιοποιήσουμε τις δοκιμασίες..

 .

Ασωτεύσαμε και εμείς, και επτωχεύσαμεν σφόδρα..

 

Τί θὰ πεῖ «Ἄσωτος»;

Αὐτός, ὁ ὁποῖος «σωσμό» δὲν ἔχει.

 

Ἔχει πάρει δρόμο «ἀσωτείας», δηλαδὴ δρόμο εὐδαιμονισμοῦ, γλεντιοῦ, διασκέδασης-διασκορπισμοῦ, σπατάλης..

 

Ξοδεύει καὶ ξοδεύεται καὶ δὲν θὰ τοῦ μείνει τίποτε στὸ τέλος..

 

 «διεσκόρπισε τὴν οὐσίαν αὐτοῦ ζῶν ἀσώτως»

 

Ἐ, αὐτὸ κάναμε 40 χρόνια τώρα..

Δια-σκεδάζαμε, σκορπίζαμε ἀσυλόγιστα. Σπαταλούσαμε..

 

Ἆραγε, τώρα, ἔστω τελευταία στιγμή, θα συνέλθουμε;

Θὰ ἀναλογισθούμε ὅτι τώρα στερούμαστε καὶ δυστυχοῦμε,

ἐνῶ, πρίν, κοντὰ στὸν Ἐπουράνιο Πατέρα μας, καὶ στὴν πολυτίμητη παραδοσιακὴ ζωὴ τῶν πατέρων μας,

«περισσεύαμε» ἀπὸ γλυκὸ ψωμί καὶ πληρότητα ψυχῆς καὶ ἀληθινὴ εὐτυχία..

 

 «πόσοι μίσθιοι τοῦ πατρός μου περισσεύουσιν ἄρτων».. Δεν εἶναι ἕνας καὶ δυό. Τόσοι, ἀμέτρητοι, ἁπλοῖ φτωχοὶ ὑπηρέτες, τὰ ἔχουν ὅλα, τὰ ἀναγκαῖα, καὶ τοὺς περισσεύουν.. Κι᾿ ἐγώ, ὁ ἐξυπνάκιας, ποὺ πῆγα μὲ τὸν τσαμπουκᾶ καὶ τοὺς μοντέρνους τρόπους, τώρα βρίσκομαι ξεπεσμένος καὶ λιμοκτονῶ..