Υιέ Θεού Μονογενή, διώξε μακριά την πλάνη
και με αλήθεια φώτισε όσα ο νους δε φθάνει.
Χριστέ δικαιοκρίτη μου, Αρνίο εσφαγμένο,
φέρε ειρήνη στο μυαλό να 'ναι αναπαμένο.
Χριστέ μου συγχωρητικέ, εμπιστοσύνης βράχε,
λίγες σταγόνες της χαράς και στην ψυχή μου στάξε.
Ελισαίος Καπαδόπουλος
Τὴν σὴν εἰρήνην δὸς ἡμῖν, Κύριε ὁ Θεὸς ἡμῶν.
ὡς διὰ τοῦ Νῶέ ποτε, ἐξαποστείλαντος τὴν εἰρηνοποιὸν περιστεράν.
Οὐ καθὼς ὁ κόσμος δίδωσιν, ὡς πρόσχημα καὶ φρεναπάτην ἐκ τῆς ὑποκρισίας καὶ τοῦ ἐγωϊσμοῦ καὶ τῆς ἡδυπαθείας, ὡς ἐκ τοῦ κοσμοκράτορος τοῦ σκότους τοῦ αἰῶνος τούτου.
ἀπόστειλον παντοκρατορικῶς, Ἀγαθέ, καὶ παῦσον τὴν ζάλην καὶ τὸν κλύδωνα καὶ τὴν ἀπειλήν.
Πνεύμα Ἅγιον, Πεῦμα θεῖον, Πνεῦμα φωτισμοῦ, συνέσεως, θεοσεβείας, ἐπιστροφῆς.
Πρεσβείαις τῆς Ὑπερευλογημένης Παντανάσσης καὶ Μεσιτρίας ὑπὲρ τοῦ σύμπαντος Κόσμου, Θετόκου καὶ Ἀειπαρθένου Μαρίας.
Μεγαλυνάριον, ψαλλόμενον κατὰ τὰς Παρακλήσεις καὶ εἰς τὸ «Ἐξαιρέτως».
Πάτερ Παντοκράτορ, Δημιουργέ, ἄρχον παντὸς κόσμου καὶ φρονήσεως χορηγέ· ἱκετεύομέν σε κατάπαυσον πολέμους καὶ δώρησαι εἰρήνην, μόνε Φιλάνθρωπε.
Τὴν σὴν εἰρήνην δὸς ἡμῖν, Κύριε ὁ Θεὸς ἡμῶν.
ὡς διὰ τοῦ Νῶέ ποτε, ἐξαποστείλαντος τὴν εἰρηνοποιὸν περιστεράν.
Οὐ καθὼς ὁ κόσμος δίδωσιν, ὡς πρόσχημα καὶ φρεναπάτην ἐκ τῆς ὑποκρισίας καὶ τοῦ ἐγωϊσμοῦ καὶ τῆς ἡδυπαθείας, ὡς ἐκ τοῦ κοσμοκράτορος τοῦ σκότους τοῦ αἰῶνος τούτου.
ἀπόστειλον παντοκρατορικῶς, Ἀγαθέ, καὶ παῦσον τὴν ζάλην καὶ τὸν κλύδωνα καὶ τὴν ἀπειλήν.
Πνεύμα Ἅγιον, Πεῦμα θεῖον, Πνεῦμα φωτισμοῦ, συνέσεως, θεοσεβείας, ἐπιστροφῆς.
Πρεσβείαις τῆς Ὑπερευλογημένης Παντανάσσης καὶ Μεσιτρίας ὑπὲρ τοῦ σύμπαντος Κόσμου, Θετόκου καὶ Ἀειπαρθένου Μαρίας.
Μεγαλυνάριον, ψαλλόμενον κατὰ τὰς Παρακλήσεις καὶ εἰς τὸ «Ἐξαιρέτως».
Πάτερ Παντοκράτορ, Δημιουργέ, ἄρχον παντὸς κόσμου καὶ φρονήσεως χορηγέ· ἱκετεύομέν σε κατάπαυσον πολέμους καὶ δώρησαι εἰρήνην, μόνε Φιλάνθρωπε.
