και πάλι Νικητής Εκείνος

 Πέρασε η μπόρα του κορωνοϊού.

Αχνή θύμηση πλέον η τρομοκρατία της εξουσίας, 

που έφερε την ερήμωση και το φόβο, 

όπου ο λαός έσκυψε το κεφάλι.. 

όχι γιατί πείσθηκε για την «πανδημία», όχι γιατί φοβήθηκε κάποιον επαπειλούμενο θάνατο, αλλά διότι έκρινε να μην αντιπαραταχθεί σκληρά απέναντι στους δυνάστες..

Και τώρα, 

όπως κάθε φορά συμβαίνει με τις σκευωρίες και σκληρές τυραννίες των αθεϊστών,

τώρα ξεχύθηκε ο λαός, για να λατρέψει τον Σωτήρα του.. 

Και να αποδείξει τη δύναμη του Αναστάντος.. 

Τώρα, έμεινε ο λαός μέχρι προχωρημένα μεσάνυχτα, για να μεταλάβει των Παναχράντων Μυστηρίων, αυτά που οι «σοφοί» και «ειδικοί» του πιπίλιζαν τ'αυτιά ότι θα .. του μεταδώσουν ιούς!!!  

Καταισχύνη των πολεμίων, ήττα δεινή και όνειδος της Νέας Τάξης,

Θρίαμβος της ζωής!!    

Ανάσταση - Λυτρωμός

 

Πασχαλιά

 

 

«Ξερρίζωσε και κάψε αν θέλεις όλα τα λουλούδια!

Δε θα μπορέσεις όμως επ'ουδενί,

να εμποδίσεις την Άνοιξη να έρθει»!

 

Ακαταμάχητη η νίκη και η χαρά,

που φέρνει τρισχασμόσυνα, μυσταγωγικά,

ο Εσταυρωμένος και Αναστάς

Κύριος Ιησούς Χριστός!

Πάσχα Κυρίου..

.

Αναστάσιμα βιώματα και Αναμνήσεις..

Χριστός Ανέστη!

Ανάσταση!

εις Άδου Κάθοδος

καὶ τοῖς ἐν φυλακῇ πνεύμασι πορευθεὶς ἐκήρυξε..

Α´ Πέτρ. γ´ 19

θείο Πάθος

H πιο δραματική Αποκαθήλωση…

Η βυζαντινή αγιογραφία είναι κατά βάση μια τέχνη στρατευμένη. Προέχει το περιεχόμενο, η δογματική ακρίβεια.

Όμως όταν ο δημιουργός -ο ιστορητής- είναι καλλιτέχνης, τότε η φόρμα διεκδικεί τα πρωτεία.

Και η περιπτώσεις αυτές, ανάλογα την εποχή, δεν είναι λίγες, ιδιαίτερα κατά την Παλαιολόγεια περίοδο.

Ένα τέτοιο, δυνατό έργο, είναι και η τοιχογραφία της Αποκαθήλωσης στη Μονή του Αγίου Παντελεήμονα στο Νέρεζι, κοντά στα Σκόπια.

Ίσως η πιο δραματική της βυζαντινής τέχνης!

                                                                                         Κώστας Δανούσης  F/B   29-04-2021 

Χαρμολύπης Πάσχα

Χαρμολύπης Πάσχα 2020

 Χριστέ μου αγαπημένε,

όμορφη κοντά σου είν' η ζωή,

μα δύσκολη αύτη η εποχή,

που έχουμε βρεθεί.

Ο πειρασμός βρυχάται,

ως λέων ωρυόμενος,

ίνα μας καταπιεί.

Ιό το επονόμασε

τούτο το φονικό,

τον φόβο επροκάλεσε

έσπειρε πανικό.

Και 
κλόνισε την πίστη.

Εσένα να ξεχάσουμε

τον Παντοδύναμο και Κτίστη.

Οι άρχοντες λησμονήσανε

τον θείο σου το νόμο

και μάταια ενομίσανε

πως κλείσανε το δρόμο.

Να μην ακολουθήσουμε

τα Άχραντά Σου Πάθη,

σκεπτόμενοι πως άλλο πια

δεν συγχωρείς

τ' αμέτρητά μας λάθη.

Τις Εκκλησιές σου σφράγισαν,

σώπασαν οι καμπάνες,

θαρρείς πως δεν θ' ακούσουμε

τις θείες ψαλμουδιές μέσα εις τις καρδιές.

Συ είσαι Πανάγαθος,

Αγάπη τ' όνομά Σου,

μα για άλλη μια φορά θα δοξαστεί

το μέγα άγγιγμά Σου.

Στέλνοντας το θείο Σου φως

από τον Ουρανό στη γη

με θεία εντολή.

Γι αυτό τη νύχτα ετούτη της Λαμπρής,

Χριστέ,

τα μάτια δε θα κλείσω,

δε θ' αποκοιμηθώ,

για να Σε προσκυνήσω.

Το καντήλι στο εικονοστάσι μου

σβηστό θα το αφήσω,

καντηλήθρα καινούργια και φυτίλι

πάνω του θε ν' ακουμπήσω.

Γιατί ξέρω πως θα ρθεις

Συ και θα τ' ανάψεις

και της καντήλας το φωτί

και της ψυχής γιορτή

μεγάλη θα γενεί.

Κι όλο το σπίτι κι η καρδιά

λιβάνι θα γιομίσει,

το γιασεμί της άνοιξης

θε να μοσχοβολήσει.

Αναστάσιμο κερί

το χέρι θα κρατήσει,

και η καμπάνα με χαρά

και πάλι θα χτυπήσει

με ήχο γιορτινό,

τη χαρά της Λαμπρής

ολούθε να σκορπίσει

Χριστός Ανέστη !

θα βροντοφωνάξει ν'ακουστεί

σ'όλη τη Κτίση.

Μαρία και Ιωάννης Ιωσηφίδης, Βέροια

Μαντινάδα Επίκαιρη

Ακόμη μία μάστιγα στη γη ψυχές κουρσεύει.

Θεέ μου δωσ' μας δύναμη, τι το κακό θεριεύει !

Ερήμωσαν οι Εκκλησιές, οι άνθρωποι στα σπίτια.

Και ο λοιμός μας απειλεί σαν ορφανά σπουργίτια.

Φέτος, Χριστέ, τον Γολγοθά η πλάση ανεβαίνει.

Μαρτυρικός ανήφορος σ' όλη την οικουμένη.

Σταυρώνεται Χριστούλη μου, όλη η ανθρωπότη

από ιό μισάνθρωπο, δόλιο, συνομώτη.

Ελισαίος Καπαδόπουλος