Τί είναι αυτή η νέα-νέα γενιά!!

 

Θα έχετε δει κάτι τοσοδούλικα παιδάκια, 3 ετών, να κρατούν με κάθε άνεση το κινητό τηλέφωνο αφής και να μεταβαίνουν με το δάχτυλο από οθόνη σε οθόνη, και σε λίγο κάποια απλά παιχνίδια εκεί, να μπορούν και τα παίζουν απορροφημένα και επιτυχημένα.

Να μιλάνε καθαρά, ακόμη δεν το καταφέρανε. Αλλά να πούνε «ανέβηκα πίστα», το μάθανε!!! 

Κι ακόμη -πού είστε- βιάζονται λάχα-λάχα, να πιάσουν και το τιμόνι!.. «να ογηγήσω»!! (πραγματικότητα)

Έτσι και οι διάφορες Ασφαλιστικές και Διαφημιστικές Εταιρίες, απέκτησαν θέμα!!     

 

   

Τα παιδία παίζει..

-  Γιαννάκη, Μιχαλάκη τί κάνετε εκεί μέσα;; Θορύβους ακούω..

- Τίποτε ιδιαίτερο, μαμά. Καμιά ζημιά δεν έγινε (ακόμη)..

(Τί νόμιζε; με το να μας μαντρώνει μέσα στην κλεισούρα του σπιτιού, δεν θα βρίσκαμε τον τρόπο να εκτονώσουμε το δυναμισμό μας;;  

Ωστόσο, έχουμε ελπίδα, να βάλει κάποτε μυαλό και να μας αφήσει επιτέλους στον ανοιχτό χώρο, στον καθαρό αέρα)..

Ουφ, αυτές οι μαμάδες..  

Πρώτα να είσαι..

 

Αν είσαι πριγκήπισσα

(κόσμια, ευθυτενής, καλλιεργημένη,

προσωπικότητα σμιλευμένη,

με τα ιδανικά του Χριστιανισμού και Πολιτισμού ζυμωμένη και θεμελιωμένη)

Τότε μπορείς να αναστήσεις έναν πρίγκηπα!..

(μπορεις: δικαιούσαι και δύνασαι)..

 

Σχόλια στην εικόνα:

Η έκφραση της μορφής της μάνας είναι γεμάτη στιβαρή ηρεμία, γεμάτη ζηλευτή αυτοκυριαρχία.

Με το δεξία χέρι της κρατάει στιβαρά το χέρι του παιδιού της, για να το οδηγήσει σωστά στη ζωή, κι'εκείνο αφήνεται ήσυχα, παραδίνεται με εμπιστοσύνη, στη στοργική και σοφή, στη συγκροτημένη και ευπρεπή, μάνα του!

Με το αριστερό της χέρι πάλι, ακουμπάει το χέρι του παιδιού της απαλά.

Δηλώνει την αυτοσυγκράτηση των συναισθημάτων της και το ότι του αφήνει την ελευθερία να αυτοδημιουργηθεί.

Παράλληλα του έχει χαρίσεικι ένα σπαθί. Μεγάλο, γιατί μεγάλους αγώνες έχει η ζωή.

Μεγάλο, διότι και ο πατέρας του είναι γενναίος μαχητής και πρέπει να βιαστεί (χωρίς βιασύνη, μα με ωριμότητα) να ακολουθήσει τα βήματά του, να πάρει τη θέση του..

Μικρό παιδί..

 

 

Έχω κι εγώ την προσωπικότητά μου!

 

 

Με χαμόγελο ξεκινώ τη ζωή!.

 

 

 

Θα δείτε τί θα γίνω και τί θα καταφέρω, μόλις μεγαλώσω..

η μελέτη των παιδιών μας..

 

Τί συμβαίνει άραγε με τούτον τον μικρό;;

- Τον αφήνετε πολλή ώρα στην Τηλεόραση και τα ηλεκτρονικά παιχνίδια..

- Παραμελείτε την έγκαιρη κατάκλισή του το βράδυ και δεν του εξασφαλίζετε τον επαρκή του ύπνο.

- Α, και την εμψύχωση μήπως την ξεχνάτε και την διακριτική παρουσία σας κοντά του και την υποβοήθηση να ανακαλύπτει το νόημα και το ενδιαφέρον και την αξία του κάθε μαθήματος και την γενικά ομορφιά της γνώσης..

- Τέλος, ψάξτε το λίγο, μήπως το παραφορτώνετε με σχολική και
εξωσχολική γνωσιακή ύλη;; Στο σημερινό ξυπασμένο Σχολείο ούτως ή άλλως αυτό γίνεται. Αν προσθέτετε και σεις 2 ξένες γλώσσες, μουσικό όργανο, μαθήματα πληροφορικής, άλλα φροντιστηριακά ενισχυτικά μαθήματα και ό,τι άλλο, πάει το κάψατε το μυαλουδάκι του, και προπαντός δεν το βοηθάτε να αποκτήσει το μέτρο στη ζωή και συνάμα του χαραμίζετε την παιδική του ηλικία..

Όχι στην πληθωρικότητα στόχων και στον αγχωμένο φιλόδοξο «εφοδιασμό» για τη ζωή..

Οι ώριμοι στην ηλικία έχουμε ευθύνη ωριμότητος ως προς τη σπουδή και την ανατροφή των παιδιών μας..  

Παιδί

 

Επί τέλους, τί με περάστε, για κανέναν τεμπέλη;

Γρήγορα, το πρωϊνό μου,

για να αρχίσω τη δράση μου!..

δίψα για γνώση και προκοπή

 
Κλειστή η Τηλεόραση -της γυρίσαμε την πλάτη.

Στην άκρη και τα παιχνίδι, όμορφα νοικοκυρεμένα, να κοιμούνται.

Τώρα ώρα για μόρφωση, για προκοπή, για γνώση..

Συγκεντρωμένοι..
Απορροφημένοι.. 

(4 ετών. σε σκηνικό ολότελα φυσικό- διόλου στημένο)