.
Το αύριο του Κόσμου και της Πατρίδος
Όταν βλέπουμε παγκοσμίως να κινούνται νήματα και να ρυθμίζονται τύχες του απλού λαού,
με τρόπο αυθαίρετο, ανελεύθερο και άδικο
και δεν μπορούμε τίποτε να αντιπαρατάξουμε για να αντισταθούμε,
για να ανατρέψουμε το κακό,
ας ανυψώσουμε το βλέμμα
στην «Εικόνα του Χριστού ψηλά»,
και ας αφουγκραστούμε τον απόηχο της Παράδοσης,
με το μήνυμα των «δασκάλων» και φορέων της Πίστεως:
Κι᾿ ἀπ᾿ τήν εἰκόνα τοῦ Χριστοῦ ψηλά,
ποὺ ἐβούβανε τὰ στόματα τῶν πλάνων
καὶ ρίχνει καὶ συντρίβει καὶ κυλᾶ
στὴν ἄβυσσο τοὺς θρόνους τῶν τυράννων
ποὺ ἐβούβανε τὰ στόματα τῶν πλάνων
καὶ ρίχνει καὶ συντρίβει καὶ κυλᾶ
στὴν ἄβυσσο τοὺς θρόνους τῶν τυράννων
...
ἕνας ψαλμὸς ἀκούγεται βαθὺς
σὲ μελωδίες ἑνὸς κόσμου ἄλλου
κι᾿ ἀνατριχιάζει ἀκούοντας καθεὶς
προφητικὰ τὰ λόγια τοῦ δασκάλου
μὲ μιὰ φωνή βαριά:
σὲ μελωδίες ἑνὸς κόσμου ἄλλου
κι᾿ ἀνατριχιάζει ἀκούοντας καθεὶς
προφητικὰ τὰ λόγια τοῦ δασκάλου
μὲ μιὰ φωνή βαριά:
«Μὴ σκιάζεστε στὰ σκότη. Ἡ Λευτεριά,
σὰν τῆς αὐγῆς τὸ φεγγοβόλο ἀστέρι,
τῆς νύχτας τὸ ξημέρωμα θὰ φέρη».
σὰν τῆς αὐγῆς τὸ φεγγοβόλο ἀστέρι,
τῆς νύχτας τὸ ξημέρωμα θὰ φέρη».
Ἰωάννης Πολέμης
«Ἀλάβαστρα»
Χιονίζει..
Πέφτουν απειράριθμες νιφάδες γύρω!
Πόσες είναι άραγε;
Όσες κουκίδες μπορείς να αριθμήσεις στην άμμο της ακροθαλασσιάς ή και την υποθαλάσσια μαζί,
Όσα μπορείς να αριθμήσεις άστρα στο νυκτερινό ουρανό..
Αλλά αυτό δεν είναι το μόνο σημαντικό.
Υπάρχει άλλο, που έχει μεγαλύτερη σημασία και δημιουργεί εντυπωσιασμό.
Ποιό;
Το χιόνι μας φαίνεται σίγουρα μονότονο, μαζικό..
Οι νιφάδες του χιονιού;;
- Το ίδιο θα πείτε.
- Κι όμως. Κάποιοι σχολαστικοί πήραν μικροσκόπιο και παρατήρησαν:
Καμιά νιφάδα δεν είναι ίδια με την άλλη!!
Και τα σχέδια τους περίτεχνα καταπληκτικά!.
Δείτε φωτογραφίες, αλλά και σκαριφήματα των ειδικών..
(κάνετε κλικ για μεγέθυνση)
Θυμήθηκα ένα παλιό λατινικό απόφθεγγμα, που λέει:
«Maximus in minimis cernitur esse Deus»
Μέσα στη Φύση του Θεού, στα πιο μικρά και λεπτομερειακά, τα ελάχιστα σημεία,
αποκαλύπτεται Μέγιστος και Μεγαλειώδης
ο Παντοκράτορας Πάνσοφος Δημιουργός!..
.
Τελώνου και Φαρισαίου
Ὁ Φαρισαῖος σταθεὶς πρὸς ἑαυτὸν ταῦτα προσηύχετο·
Ὁ Θεός, εὐχαριστῶ σοι, ὅτι οὐκ εἰμὶ ὥσπερ οἱ λοιποὶ τῶν ἀνθρώπων.
Αυτές οι λέξεις θα μπορούσαν να είναι σωστές και θεάρεστες!..
Με πολύ λίγες αλλά βασικές διορθώσεις.
Και ας ξεκινήσουμε από το «οὐκ εἰμὶ ὥσπερ οἱ λοιποὶ τῶν ἀνθρώπων».
Το συναντούμε ίδιο ακριβώς στον Απ.Παύλο: «περί των κεκοιμημένων, μη λυπείσθε καθώς και οι λοιποί» οι μη έχοντες ελπίδα. (Α' Θεσσ.δ'13)
Εσείς είσθε κάτι ξεχωριστό!. Είσθε «κλητοί Θεού»!! «κλητοί άγιοι» !! (Ρωμ.α'6)
Αλλίμονο, αν οι πιστοί επιλέξουμε να ..μην ξεχωρίζουμε, αλλίμονο, αν «συσχηματιζόμαστε» με τρόπους, συμπεριφορές και ιδέες «του κόσμου τούτου» (Ρωμ.ιβ΄2)
Και, δυστυχώς, συχνά το κάνουμε.. Ντρεπόμαστε να ξεχωρίζουμε ως τέκνα της Εκκλησίας και γινόμαστε «ώσπερ οι λοιποί των ανθρώπων»..
Θυμηθείτε και πώς «μαλώνει» ο Απ.Παύλος κάποιους εκτρεπόμενους Κορινθίους: «ουχί σαρκικοί εστε και κατά άνθρωπον περιπατείτε»;; (Α'Κορ.γ'3) «κατά Αγγέλους και τέκνα Θεού εκλελεγμένα» οφείλετε να περιπατείτε..
Άρα, εδικαιούτο ο Φαρισαίος να αισθάνεται ξεχωριστός, αλλά πώς;;
1. Όχι από δικό του κατόρθωμα, αλλά από θείο έλεος και χάρισμα.
«Σ'ευχαριστώ, Πανάγαθε και Ελεήμων Κύριε, που μου γνώρισες το Νόμο σου, που με έβαλες να ασχολούμαι, να μελετώ, να εμβαθύνω σ'αυτόν.. που μου ανέθεσες να μεταδίδω αυτόν τον τίμιο λόγο σου στους αδελφούς μου.. Τί μεγάλο δώρο, τί μεγάλη συγκατάβασή σου σε μένα τον ασήμαντο δούλο σου. Και σου δέομαι, αξίωσέ με να ανταποκρίνομαι με υπευθυνότητα και ακρίβεια. Στήριζές με στο να μην σκανδαλίσω και βλάψω κανέναν σύνδουλό μου.. τον εκλεκτό λαό σου με φόβο και συναίσθηση ευθύνης να υπηρετήσω»..
2. Να μην τοποθετεί το θέμα στην έννοια προσωπικής ποιότητος, προσωπικών κατορθωμάτων αρετής και συνάμα απαξίας των άλλων.
«Θεέ και Κύριέ μου, Χάριτί σου ειμί ό ειμί». (Α'Κορ.ιε'10) Και τρέμει το φυλλοκάρδι μου, μην εκπέσω, μην σε λυπήσω, μην σε παροργίσω, μην καταδικασθώ. Προστάτευσέ με με την παντοδύναμη δεξιά σου στον δρόμο σου. Γύρω μου, συνάνθρωποί μου, άλλοι πέφτουν και άλλοι σηκώνονται. Κι'εγώ που φαντάζομαι ότι στέκω καλά, ψάχνομαι συνέχεια μήπως με υποκλέψει ο εχθρός με κάποια πλεκτάνη του ή με κάποια κρυφή μου αδυναμία. Ο δοκών εστάναι, βλεπέτω μη πέσει, φωνάζει ο Απόστολός σου. (Α'Κορ. ι'12) Και αναζητώ συνεχώς κάποιον αδελφό, κάποιον γέροντα να μου υποδείξει, να με ασφαλίσει, να με ξυπνήσει σε μια επικίνδυνη ώρα.. Ελέησέ με, Δέσποτα Κύριε, Ελεήμων, μέχρι τέλους μη με εγκαταλείπεις. Και σώσον με εν τη Βασιλεία σου. Μαζί με όλους τους συνανθρώπους μου».
Τέλος να σημειώσουμε το «σταθεὶς πρὸς ἑαυτὸν»
Ο Φαρισαίος δεν στάθηκε «προς τον Θεόν», τον Δωρεοδότη και Ζωοδότη.
Έλεγε ο Ψαλμωδός: «Σοί είπεν η καρδία μου· Κύριον ζητήσω. Εξεζήτησέ σε το πρόσωπόν μου· το πρόσωπόν σου, Κύριε, ζητήσω». (Ψαλμ.26, 8)
Ο Φαρισαίος όμως ούτε από μακρυά δεν πλησίασε σ'αυτό.
Δεν αισθάνθηκε κάν ότι Τον είχε ανάγκη!.. Ότι υπήρχε Εκείνος, ο Πλαστουργός..
Με τον εαυτό του μιλούσε.. Τον εαυτό του ευχαριστούσε!!
Ενώ ο τελώνης αναζητούσε τον Παντοκράτορα. Με ταπείνωση, εξάρτηση, συναίσθηση, συντριβή.
Διδαχθώμεν. Δεηθώμεν..
Τελώνου και Φαρισαίου..
Θα ακούσουμε και φέτος την Παραβολή του Τελώνου και Φαρισαίου.
Παρατηρώ όμως το εξής αξιοπερίεργο:
Όλοι ορμάμε να κατηγορήσουμε τον Φαρισαίο, τον «κλασικό ευσεβή άνθρωπο» και συνάμα να στοχεύσουμε γύρω μας όλους τους θεοσεβείς, που τους ονομάζουμε συλλήβδην «ευσεβοφανείς» και τους κατακεραυνώνουμε αλύπητα με τον χαρακτηρισμό: «Φαρισαίε»!
Καταδικάζουμε και υβρίζουμε τον Φαρισαίο (και όλους τους
φαινόμενους ευσεβείς), παίρνοντας προφανώς αποστάσεις από αυτούς και καθήμενοι σε κάποιο Μέγα Κριτήριο..Αποκλείοντας τελείως την υπόθεση να είμαστε εμείς εκείνοι.. Και εκτοξεύουμε σκληρά ο ένας στον άλλον, και κυρίως στους τακτικά εκκλησιαζομένους χριστιανούς, «Φαρισαίε, Υποκριτά», «Μετανόησε, αδελφέ»!
Και κανείς δεν αναρωτιέται μήπως την ίδια στιγμή πέφτουν πάνω του κάποιες αποχρώσεις Φαρισαϊσμού.
Και ξάφνου αναλάμπει μέσα μου η έννοια: «μα, πώς αλλιώς θα σκεφτόταν ένας Φαρισαίος»;;;
Και γιατί ο Τελώνης δεν το σκέφθηκε πριν από μας, να πει στον Φαρισαίο: «μετανόησε, ταλαίπωρε» !!
Εργασία
υπάρχουν 2 θέσεις εργασίας σε πολυεθνική εταιρία ορκωτών λογιστών:
1. Γραμματέας Τμήματος
2. Υπάλληλος μισθοδοσίας (Junior Payroll executive) στο Τμήμα Προσωπικού.
Προϋπηρεσία
δεν είναι απαραίτητη, χρήσιμη θα ήταν. Είναι θέσεις πλήρους
απασχόλησης, κανονική πρόσληψη. Τόπος εργασίας: Πλατεία Μαβίλη,
Αμπελόκηποι, Αθήνα.
Όσιος Γεράσιμος Μικραγιαννανίτης
Ίσως δεν το γνωρίζατε:
Ο εμπνευσμένος και χαρισματικός Υμνογράφος των τελευταίων χρόνων, που πρόσφατα ανακηρύχθηκε -δικαίως- Άγιος, ο Όσιος Γεράσιμος Μικραγιαννανίτης, ενέπνευσε ακόμη και κοσμικούς ανθρώπους, όπως τον μουσικοσυνθέτη Μάριο Τόκα.
%20%E2%80%94%20%CE%A3%CE%B5%20%CE%BA%CE%BB%CE%AF%CE%BC%CE%B1.png)
Αυτός πήρε στίχους του Οσίου και τους παρουσίασε με συμφωνική ορχήστρα, σε τόνους και ήχους δικής του εμπνεύσεως!.
Παρουσίασε δε το έργο του στην πλατεία μπροστά στην Μητρόπολη Αθηνών στις 25/4/1997 και στη συνέχεια το κυκλοφόρησε σε CD.
Ακούστε ένα δείγμα:
«Ὑψίστου Μήτηρ ὤφθης παναληθής,
καὶ Παρθένος μεμένηκας ἄφθορος.
Ὅτι ὁ Θεός, ὁ ἐκ σοῦ ἀφράστως σωματωθείς,
μεγάλα καὶ
παράδοξα ἐν σοὶ ἀπειργάσατο καὶ φρικτά!
Διό σε Θεοτόκε, ψυχῇ τε καὶ καρδίᾳ, ἀκαταπαύστως
μεγαλύνομεν»!
https://www.youtube.com/watch?v=iR9xZAM52xU
Ανατρέξτε και σε όλη την Συναυλία.
https://www.youtube.com/watch?v=jRg32cXy8-c
Δείτε και κάποιες πρόσθετες πληροφορίες:
https://analogion.com/forum/index.php?threads/%CE%9C%CE%AC%CF%81%CE%B9%CE%BF%CF%82-%CE%A4%CF%8C%CE%BA%CE%B1%CF%82.29999/
Χριστιανοί και Φιλοπατρία
νηφάλιοι πάντοτε, αλλά συνάμα και ευαίσθητοι στις αξίες της ζωής,
στραμμένοι προς τα ουράνια και τον τελικό στόχο της Ουρανίου Βασιλείας,
δεν χάνουν από το οπτικό τους πεδίο την επίγεια Πατρίδα και την Κοινωνία μέσα στην οποία ζουν.
Ιδιαίτερα την ΕλληνΟρθοδοξία.
Μακρυά από φανατισμούς και σωβινισμούς,
αλλά και ανέγγιχτοι από τον ατομισμό, τον ευδαιμονισμό, τον αμοραλισμό, την υλιστική κραιπάλη..
«Τὴν πατρίδα τίμησον καὶ τῇ ἀρετῇ βοήθησον αὐτήν»
προτρέπει ο Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος, καθορίζοντας την χρυσή τομή μεταξύ ουρανίων και επιγείων..
και επίσης
Κοινή μητέρα όλων ή πατρίδα
29 Απριλίου, 2020
[ Απόσπασμα από μια εξαιρετική ομιλία του μακαριστού πατήρ Γεωργίου Μεταλληνού με πολλές, μεγάλες αλήθειες και δυνατά μηνύματα προς όλους τους Έλληνες αλλά και προς τους εχθρούς της Ορθοδοξίας και του Ελληνισμού. ]
Ή ενότητα των πιστών στο Σώμα του Χριστού έχει μία παραδοξότητα.
Είναι υπερφυλετική και υπερεθνική,
χωρίς όμως να καταστρέφει η αναιρεί την αγάπη προς την πατρίδα.
Οι Δυνάμεις του κόσμου αυτού μας οδηγούν συνεχώς από τον εθνικισμό στην ανεθνικότητα ή το αντίστροφο.
Η σύζευξη εθνικότητας και υπερεθνικότητας είναι το μυστήριο της Ορθοδοξίας.
Όταν λειτουργούμε γύρω από την αγία Τράπεζα Ορθόδοξοι διαφόρων εθνικοτήτων, ζούμε την εν Χριστώ υπερφυλετική ενότητα μας. Κάθε ένας από μας σώζει τη φιλοπατρία του, άλλα όλοι ζούμε εν Χριστώ στην ουράνια πατρίδα.
Ο Ορθόδοξος ιεραρχεί την εθνικότητα στην υπερεθνικότητα και τη γήινη πατρίδα στην ουράνια, την αιώνια πατρίδα.
%20%E2%80%94%20Mozill.png)
Ο μεγάλος Σωκράτης λέγει στον διάλογο «Κρίτων»:
«Μητρός και πατρός και των άλλων προγόνων απάντων τμιωτερον εστίν η πατρίς, και σεμνότερον και αγιότερων παρά θεοίς και ανθρώποις, τοις νουν έχουσιν».
Ο Άγ.Γρηγόριος ο Θεολόγος, ο ελληνικότερος των Πατέρων μας και νέος Σωκράτης στη σοφία, θα πει τον 4ο μ.Χ. αιώνα (37η επιστολή):
«Μητέρα τιμᾶν τῶν ὁσίων. Μήτηρ δὲ ἄλλη μὲν ἄλλου. Κοινὴ δὲ πάντων μήτηρ πατρίς».
(Ιερό πράγμα να τιμά κανείς τη μητέρα του. Ό καθένας έχει τη δική του μητέρα. Κοινή όμως μητέρα όλων ή πατρίδα).
Η φιλοπατρία, συνεπώς, είναι ελληνικά και χριστιανικά καταξιωμένη.
Η πατρίδα, άλλωστε, για μας τους Ελληνορθόδοξους είναι έννοια θρησκευτική-θεολογική.
Διότι ο Θεός έθεσε τα όρια των εθνών, μέσα στα όποια μπορούμε να πραγματωθούμε όλοι οι άνθρωποι, ό καθένας στο έθνος και την πατρίδα του (Πράξ. ιζ’, 26).
Ο άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός, ο νέος Παύλος του Ελληνισμού, κωδικοποιεί όλη τη σχετική διδασκαλία και καταλήγει: «Η πατρίδα μου η γήινη, η ψεύτικη και ματαία (ως πρόσκαιρη, δηλαδή) είναι από τα μέρη του Αγίου Άρτης, από το Απόκουρον της Ευρυτανίας… Η αιωνία πατρίδα μου εν ουρανοίς υπάρχει».
Αυτό δεν είναι λόγος αντεθνικός και άπατρις, αλλά ιεραρχείται η γήινη πατρίδα και πρόσκαιρη, αφού «προσδοκώμεν ανάστασιν νεκρών και ζωήν του μέλλοντος αιώνος» στην ουράνια και αιώνια πατρίδα.
Έτσι στην επίγεια πατρίδα μαθαίνουμε να ζούμε σε μία συνεχή ανάταση και κίνηση προς τα άνω. «Άνω σχωμεν τάς καρδιάς» Προς την αιώνια πατρίδα!
Όλα αυτά τα ζούμε με τη συνέχεια της παιδείας της ελληνικής μέσα στην Εκκλησία μας.
https://ellada.cy/2020/04/29/%CE%BA%CE%BF%CE%B9%CE%BD%CE%AE-%CE%BC%CE%B7%CF%84%CE%AD%CF%81%CE%B1-%CF%8C%CE%BB%CF%89%CE%BD-%CE%AE-%CF%80%CE%B1%CF%84%CF%81%CE%AF%CE%B4%CE%B1/
για τον π.Αντώνιο της Κιβωτού
Μιά προσευχή σήμερα για τον π.Αντώνιο, που γιορτάζει.
Νεαρό παιδί ξεκίνησε με ενθουσιασμό το έργο της χριστιανικής αγάπης, μαζί με την ευλογημένη πρεσβυτέρα του Σταματία Γεωργαντή.
Τον ευλόγησε και τον ανέδειξε ο Θεός.
«Έβαλε τα γυαλιά» σε πολλούς μεγαλόσχημους και μεγαλόστομους κούφιους δημοκόπους.
Για 25 χρόνια!! (1998-2021)
Κι
αυτοί τον εκδικήθηκαν δεόντως..
Τον συκοφάντησαν, τον διέσυραν (νά'ναι καλά τα Μέσα Μαζικής Εξαπάτησης- ΜΜΕ)
Και, προτού αποφανθεί η Δικαιοσύνη,
έσπευσαν και του άρπαξαν το έργο της ζωής του
Έβαλαν δε τους πλούσιους και καλοζωϊσμένους, τους χρυσοδακτύλιους, πλουτοκράτες και εφοπλιστάδες, να κυβερνούν τα πάντα
(και προπαντός την περιουσία της «Κιβωτού»!!)
(σημειώστε και να μου το θυμάστε: λίγο ακόμη να παραταθεί αυτή η προσωρινή δοτή διοίκηση της Κιβωτού, με βάση κάποιο Νόμο -ευκολάκι- θα καθορισθούν και «έξοδα παραστάσεως» γενναία για τα μέλη, διότι μεγάλη χάρη μας κάνουν που ανέλαβαν, και σήμερα έτσι γίνεται παντού, και ποιός δουλεύει σήμερα για την ψυχή του -ποιά ψυχή;- οπότε οι οικονομίες της Κιβωτού και οι προσφορές φιλανθρωπίας του λαού θα βρουν τον κατάλληλο δρόμο.. τους αποδέκτες που πρέπει.. και τους οποίους, βέβαια, θα εγκρίνουν τα Κανάλια..)
Και επιπλέον
Σταμάτησαν τις προσευχές, τις νηστείες και τις Θ.Λειτουργίες!!
(δείτε στο 5.45'την προσευχή του φαγητού..)
Στέρησαν από τα αναξιοπαθούντα παιδιά τα σπουδαιότερα, τα πολύ πιο αναγκαία από τροφή και παιχνίδια..
Εμείς, ως μέλη της Εκκλησίας και ως πραγματικά ευαίσθητοι άνθρωποι και
ειλικρινά φιλάνθρωποι, νηφάλιοι,
αντικειμενικοί και δίκαιοι,
Υψώνουμε το βλέμμα προς τον Παντοκράτορα και Δικαιοκρίτη,
τον Παντεπίσκοπο, Καρδιογνώστη και Παντοκυβερνήτη Κύριο,
«Δεήσεις τε και ικετηρίας προσάγομεν -μετά κραυγής ισχυράς και δακρύων- προς Τον δυνάμενον σώζειν» και ελπίζουμε και πιστεύουμε ότι θα «εισακουσθώμεν από της ευλαβείας»..
Εβρ. ε' 7
Κι ἀπ᾿ τὴν εἰκόνα τοῦ Χριστοῦ ψηλά,
ποὺ ἐβούβανε τὰ στόματα τῶν πλάνων,
καὶ ρίχνει καὶ συντρίβει καὶ κυλᾶ
στὴν ἄβυσσο τοὺς θρόνους τῶν τυράννων,
κι ἀπὸ τὴ σιγαλιά,
ποὺ δένει στὸ λαιμὸ πνιγμοῦ θηλιά,
κι ἀπ᾿ τῶν προγόνων τ᾿ ἄφθαρτα βιβλία,
ποὺ δείχνουν τὰ πανάρχαια μεγαλεῖα,
ἕνας ψαλμὸς ἀκούγεται βαθὺς
σὰ μελῳδίες ἑνὸς κόσμου ἄλλου,
κι ἀνατριχιάζει ἀκούοντας καθεὶς
προφητικὰ τὰ λόγια του δασκάλου
μὲ μία φωνὴ βαριά.
«Μὴ σκιάζεστε στὰ σκότη!
Ἡ λευτεριά, σὰν τῆς αὐγῆς τὸ φεγγοβόλο ἀστέρι
τῆς νύχτας τὸ ξημέρωμα θὰ φέρει».
(Ιωάννης Πολέμης)
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)